Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

ΕΝΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΣΤ

Ναι ξέρω, είναι η τρίτη ανάρτηση μέσα σε 2 ημέρες, κάτι στο οποίο δεν σας έχω συνηθίσει. Όμως πρέπει σε κάποιον να μιλήσω, ή έστω να γράψω, γιατί αλλιώς θα σκάσω!!!

*οι συνηθισμένοι σε ρομαντικά κλαψοπόστ θα πάθουν την πλάκα τους γιατί τώρα ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ ΟΝΤΩΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, και βασικά πάλι θα παραπονεθώ αλλά δεν έχει σημασία*

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω πως είμαι απίστευτα νευριασμένη αλλά και ετοιμόρροπη! Τα πράγματα έχουν ως εξής: Σήμερα είχαμε κανονίσει με ένα παιδί που μου αρέσει, και βασικά του αρέσω, να βγούμε. Θα πηγαίναμε να κάτσουμε κάπου. Ε, είχα να τον δω και πολύ καιρό, μου αρέσει κιόλας... Το περίμενα πώς και πώς το αποψινό απόγευμα. Μια χαρά ετοιμάστηκα, μαλλιά, ρούχα όλα οκ. Και ξεκινάω μες την καλή χαρά και το υπεράνω βλέμμα. Μου κόβει κάποια στιγμή και του στέλνω μήνυμα, να δω αν όντως ισχύει... Και μου 'ρχεται η απάντηση:
"Ohhh fenia mou den eimai pallini, exw vgei me tous dikous mou gia fagito". Και δώσ' του τα νεύρα, και δωσ' του ο θυμός. Γυρνάω σπίτι και... να 'μαι! ΟΚ, δεν μπορούσες, βγήκες με τους γονείς σου, δεκτό. Γιατί ρε γαμώτο, γιατί ρε ευλογημένε μου άνθρωπε δεν έστειλες το ΠΡΩΙ ένα μήνυμα μόνο με άφησες να περιμένω σαν την ηλίθια;;; Και βασικά, άμα δεν του είχα στείλει, θα πήγαινα εκεί και θα περίμενα μέχρι τι 7 μιση... Ωραία Φένια, μπράβο. Συμπέρασμα: ΔΕΝ ΞΑΝΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ με το συγκεκριμένο άτομο, όχι μόνο λόγω του αποψινού, αλλά και διάφορων άλλων γεγονότων. Γκρρρ....

Θέμα 2 (χα! νόμιζες πως θα τέλειωνα έτσι γρήγορα εε;;; Γατάάάκιιι!!!)
Τώρα που γύρισα σπίτι έπειτα από το πανηγυρικό μου άκυρο, με έπιασαν τα υπαρξιακά μου. Τα οποία θα διατυπώσω εδώ όπως καταλάβατε, οπότε θα αναγκαστείτε για άλλη μία φορά να με αναχθείτε...
Συνεχώς θέλω σε κάποιον να μιλήσω τώρα τελευταία, για τον απλούστατο λόγο πως όλα πάνε κατά διαόλου. Ε θα μου πείτε, φίλους δεν έχεις ρε κοπελιά; Ναι έχω, όμως όλο και τους μειώνω σιγά σιγά, έτσι να αραιώνουμε ρε παιδί μου... Και έπειτα, όσοι έμειναν, δεν θέλω να τους μιλάω για 'μένα. Γουστάρω τις τρελές πλάκες που κάνουμε και το ατέλειωτο γέλιο όμως οκ, στοπ. Δεν μπορώ να ανοιχτώ σε κανέναν. Άρα... Σε ποιον μπορώ να μιλήσω εγώ; ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ:) Γκουντ. Φάιν. Έπειτα, κάτι το οποίο με εκνευρίζει αφάνταστα, είναι πως ξεμείναμε από σοκολάτα στο σπίτι. Είχα κάνει το πρόγραμμά μου, θα έβγαινα, θα έπαιρνα μια λάκτα και ένα ρεντ μπουλ και όλα κομπλέ. Τώρα όμως; Πφφφ τέλειωσε και η τούρτα από τα γενέθλια του πατέρα μου... -.- Τέλος πάντων, δεν πρόκειται να σας ζαλίσω άλλο. Ευχαριστώ για τον χρόνο και την ανοχή σας, αγαπημένοι μου. Εύχομαι να μην ξανακάνω ποστ-σεντόνι...

Φ.

14 σχόλια:

  1. ΓΑΜΑΤΟ
    επιεικως απιστευτο ποστ!
    αυθορμητο,ενδιαφερον και το λατρεψα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΧΑ! Συγγνωμη για τον χαρακτηρισμο αλλα πολυ μ*λακας ο αλλος!:Ρ
    Αυτο με τους φιλους που λες το χω παρατηρησει και σε μενα τελευταια.. ολο και αραιωνουμε.. αλλα ειναι 2-3 που λεμε τα παντα ολα! Αλλα αυτοι οι 2- 3 ειναι αγορια!-.-

    Υ.Γ: Να χαιρεσαι τον μπαμπα!^^

    Φιλακιαα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το πρώτο θέμα το χω βιώσει και είναι σκατά, αλλά η καλύτερη λύση είναι να το αφήσεις κατά μέρος και να βγεις μόνη σου γιατί μπορείς! Και όσο για την τελειωμένη σοκολάτα στο σπίτι, ναι είναι σκατά, πιο σκατά από το προηγούμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @emily memory rosary Αποφάσισα μετά από πολύ καιρό να γράψω κάτι που θα μου έβγαινε αμέσως αντί να το γράψω σε χαρτί και να το περάσω μετά από βδομάδες:) Καλή νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ξωτικούλα έχεις απόλυτο δίκιο, απλά όταν εμένα μου κολλάει κάποιος ή κάτι στο μυαλό, είμαι αποφασισμένη να παραμείνω κολλημένη, για κάποιον λόγο :\ ΧΑ! Και εμένα αγόρια ήταν πολλοί από τους φίλους μου, τους οποίους έδιωξα από το δικαίωμα να μαθαίνουν τα προσωπικά μου:) Τώρα τους έχω για να χώνομαι στις αγκαλιές τους πού και πού :Ρ

    Φιλιά στα μούτρα^^

    ΥΓ.: Ευχαριστούμε:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @tsatsoman Το καλοκαίρι όταν ήμουν χάλια, έβγαινα μόνη, έπαιρνα και μια πορτοκαλαδίτσα στο χέρι και κομπλε :) Σήμερα όμως είχα νευριάσει τόσο, με μένα κυρίως... Που δεν μπορούσα! Αλλά πάλι καλά, γιατί ανακάλυψα πως είμαι άρρωστη (καλό αυτό :Ρ)
    Καλή νύχταααα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κάτι κάνεις λάθος νομίζω .
    Ναί σωστά , δεν τα βλέπεις όλα τέλεια .
    Θύμισε μου να σου πω για τις ειδικές ασκήσεις χαράς και γέλιου να μην έχεις πρόβλημα ποτέ ξανά ^^
    Καλημέεεεερεεεεες !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. σιγά το σεντόνι βρε :)
    για τον τύπο όντως καλά κάνεις να μην ασχολείσαι. αν δεν του είχες στείλει μήνυμα ποιος ξέρει αν θα σε άφηνε να περιμένεις ατελειώτα.
    για το 2ο θέμα. είναι πιο εύκολο να γράφεις παρά να μιλάς. ξεσκάς πιο εύκολα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @golden :Ο Υπάρχουν τέτοιες ασκήσεις;! Μμμμ εννοείται ως θα στο θυμίσω, δεν την χάνω την ευκαιρία!

    Καλημέέέρεςςςςςςςςςςςς goldenούλη <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @DaisyCrazy Για τα δικά μου δεδομένα είναι σεντονάκι όσο να 'ναι :Ρ Χα,το ίδιο πιστεύω!
    Πάντα έτσι είναι, καλώς ή κακώς.. :)
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. να κρατήσεις 2 φιλαράκια και να τους μιλάς για σένα, έτσι κει γύρω στ 30 Θα γλυτωσεις και τον τρελλογιατρο
    όσο για τον τυπάκο που προτίμησε τους γονείς αυτός θα χάσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @άσωτος γιος Ευτυχώς τα δύο τα στενά τα φιλαράκι μου τα έχω... :) Και βγάζω το άχτι μου :Ρ Χα, αυτός έχασε όντως, πίστεψέ με :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. γιαυτο ρε συ ειναι τα μπλογκ,να γραφεις να ΞΕΣΠΑΣ-ΓΑΜΩ-ΤΟ-ΚΕΡΑΤΟ-ΜΟΥ-ΓΑΜΩ!
    δεν βλεπεις το δικο μου?μες το παραπονο ειναι!:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Χαχαχαχ έχεις απόλυτοοοο δίκαιο !!! :) Φιλιάάά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...