Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Μετρό (+ανακοίνωση)


Μου αρέσει να είμαι στο μετρό. Μπορείς να δεις τόσους πολλούς ανθρώπους μαζί, όλους τους διαφορετικούς. Και τρελαίνομαι να τους παρατηρώ, να πλάθω σενάρια για το τι σκέφτονται, πού πηγαίνουν, πού δουλεύουν..
Στο μετρό επίσης μπορείς να μάθεις πράγματα που δεν μπορείς να μάθεις αλλού -ούτε από δασκάλους ούτε από βιβλία. Πρόσεξε τη γιαγιάκα με τα φτωχικά ρούχα, το ζευγάρι που κρατιέται χέρι-χέρι, τον εξαντλημένο εξαρτημένο, το βιαστικό φοιτητή, την ψηλή κοπέλα με το ύφος χιλίων καρδιναλίων, το χαρούμενο αγοράκι... Κοίτα πώς ο καθένας κρατά το εισιτήριό του, πού ανεβαίνουν και πού κατεβαίνουν...
Την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε κάποιος βαγόνι, παρατήρησε τον διπλανό σου. Θα χαμογελάσεις μόλις αφήσεις το σενάριο να εξελιχθεί στο μυαλό σου... 


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Το σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα, το πήρα απόφαση, ανασαίνω βαθιά και το ανακοινώνω: Με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς, όλος ο Ιανουάριος θα είναι αφιερωμένος στο χιπ χοπ. Αυτό μεταφράζεται ως εξής: Με τις  Ιανουαρινές(?) αναρτήσεις μου, θα προσπαθήσω να σας μυήσω στον κόσμο του χιπ χοπ, τη δεύτερη μου αγάπη μετά το ροκ, αλλά και να πείσω δύσπιστους ή προκατειλημμένους πως η χιπ χοπ μουσική τελικά είναι καλή αν ψάξεις στα σωστά crews (bands). Φυσικά και σε όλα τα είδη μουσικής αυτό ισχύει. Άλλο να ακούσεις Nirvana και άλλο Avril Lavigne (κάπου άκουσα πως και αυτή ροκ θεωρείται).  Έτσι και στο χιπ χοπ: Άλλο είναι να ακούσεις FFC και άλλο Tus. Όμως, αν θέλω να σας δείξω σφαιρικά περί τίνος πρόκειται το συγκεκριμένο είδος, θα πρέπει να σας παρουσιάσω και τα λιγότερα "καλά" της βιομηχανίας. Τέλος αυτή η ανακοίνωση έγινε για να μπορείτε όσοι δεν ενδιαφέρεστε να αποφύγετε τις αναρτήσεις του επόμενου μήνα. Αυτά για απόψε κύριοι!


Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Dear Santa Claus

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη φέτος θα σου γράψω ένα διαφορετικό γράμμα (alternative μάνα μου...)
Όπως ξέρεις πάντα σου ζητούσα κλασσικά δώρα: βιβλία, ρούχα ή παιχνίδια. Ποτέ δεν με απογοήτευσες. Ίσως ήρθε ήρθε η στιγμή να το κάνεις τώρα.
Μετά από σκέψη που λες, κατέληξα τι θέλω. Θέλω να μου συγκεντρώσεις για μια μέρα όλους τους ανθρώπους που αγαπώ και είναι μακριά ή έχουν φύγει. Τι ψυχή έχει μια μέρα, ε;
Αυτή ελπίζω να είναι η τελευταία μου ευχή σε 'σένα. Νομίζω πως όλα τα άλλα θα μάθω να τα πραγματοποιώ μόνη μου... Αλλά, πάντα σε 'σένα θα πιστεύω, I promise.
ΥΓ.: Αν δεν σου είναι κόπος, πείσε και τους δικούς μου να πάω Αλεξανδρούπολη αυτές τις μέρες να δω έναν φίλο <3
Kisses!