Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Αμάν αυτό το timing!


Ρώτησα αν θα είσαι σε αυτή την συναυλία.
Φυσικά και ήσουν! Σε έπιασα να μιλήσουμε. Μόνο χαμόγελα και άκυρες ερωτήσεις μου έβγαιναν. Μου έδειξες το κινητό σου: με είχες ακόμα αποθηκευμένη ως "μωράκι" και όχι ως Φένια, αν και είχαμε χωρίσει. Ξαφνικά, το συγκρότημα από πίσω μας έπαιξε το πιο ακατάλληλο τραγούδι. Και εσύ σιγοτραγούδαγες: "Θυμάμαι όσα είχες πει..."





3 σχόλια:

  1. Αυτά που κάποτε ειπώθηκαν πονάνε πιο πολύ αργότερα,τα λόγια τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα!!

    Καληνυχτώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ωω πρέπει να ήταν αξέχαστο το συναίσθημα αυτό,όταν ακούστηκε το συγκεκριμένο τραγούδι,με τον συγκεκριμένο άνθρωπο δίπλα σου!αναρωτιέμαι πως ένιωσες εκείνη τι στιγμή!σίγουρα μοναδικά =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ooh! προσφατα περασα κατι παρομοιο σε ενα κλαμπ με το τραγουδι "να την προσεχεις."
    δεν ηταν μονο το τραγουδι ακαταληλο, αλλα και αυτο που ακολουθησε μετα:Ρ

    τα φιλια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...