Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Η τούρτα είχε κάτι σαν πανακότα μέσα και μπισκότο στο κάτω μέρος και φράουλες και μια σοκολατένια μπάρα και λίγη λευκή σοκολάτα

Όταν του δώσαμε την τούρτα... Έδειχνε τόσο χαρούμενος. Και ξαφνικά ήταν λες και δεν έκλινε τα 52 μα τα 15. Αυτό το τέλειο χαμόγελό του. Το αυθόρμητο, το σχεδόν αυτάρεσκο. Που έδιωχνε τις κάποιες μικρορυτίδες του. Και τα μάτια του, έλαμπαν και αυτά καθώς καταλάβαινε τι μπορεί να κάνει μια τάξη εφήβων για έναν καθηγητή που αγαπάει.
"Αν και με φέρατε σε δύσκολη θέση γιατί δεν ήξερα πώς να το χειριστώ όλο αυτό, να ξέρετε πως σήμερα μου κάνατε ένα από τα καλύτερα δώρα που μου έχουν κάνει ποτέ. Και τώρα είναι από τις στιγμές που σκέφτεσαι πως η δουλειά που κάνεις όντως αξίζει..." μας είπε.
Χρόνια σας πολλά. 

7 σχόλια:

  1. Χρόνια του πολλά, να σας χαίρεται και να τον χαίρεστε, να είστε πάντα ευτυχισμένοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρόνια του πολλά! Τελικά παντού υπάρχει ένας καθηγητής που πραγματικά αξίζει. Τον σέβεσαι και τον εκτιμάς γιατί είναι ΆΝΘΡΩΠΟΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια του πολλά ναιιι!! Έτσι ακριβώς!

      Διαγραφή
  3. χρόνια του πολλά!ξέρω πως είναι να έχεις ένα άνθρωπο που αν και καθηγητής σου,για σένα είναι τόσα πολλά,γιατί ξεχωρίζει από τους άλλους!να τον χαίρεστεεεεε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. οπ οπ! χρονια του πολλα εστω και λιγο καθυστερημενα!

    Οντως αυτα ειναι τα ομορφα που μετρανε:)

    Φιλι γλυκο*

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...