Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Armani or something


Φορούσε μια ανατριχιαστική κολόνια. Ελκυστική. Μιλούσε και ο κόσμος χανόταν, γελούσε και ένοιωθα τόσο μικρή... Ήταν υπέροχος με έναν τρόπο που κανείς δεν κατάλαβε. Και τώρα θυμώνω μαζί του... Νευριάζω, πεισμώνω. Δεν θέλω να του δίνω σημασία, όσο και αν ξέρω πως αυτό δεν θα τον επηρεάσει. Είμαι μία στους πολλούς. Δεν θα κάτσει να ασχοληθεί με μένα... Γιατί άλλωστε; Έχει διαλέξει. Δεν είμαι απαισιόδοξη. Απλά παραδέχομαι γεγονότα αληθινά. Είμαι ξεχωριστή, όλοι το βλέπουν εκτός από αυτόν. Δέχομαι επικροτήσεις και "μπράβο" που πλέον φαίνονται ανούσια. Μόνο από εκείνον δεν έχω ακούσει κάτι έστω ενθαρρυντικό. Αλήθεια, πονάει. Δεν καταλαβαίνω.


9 σχόλια:

  1. πονάει να μην νοιάζεται,να μην δίνει δεκάρα για σένα..πονάει.


    πώς θα φτιάξει η κατάσταση,
    πώς θα αλλάξεις τα συναισθήματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πονάει γαμώτο! Μακάρι να έφτιαχνε η κατάσταση αλλά ξέρω πως δεν θα γίνει, γιατί τα πράγματα δεν είναι απλά, εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Όσο για τα συναισθήματα... Αχ... Αυτά και αν είναι περίπλοκα!
      Καληνύχτα!

      Διαγραφή
  2. Κορίτσι το εζησα κι εγω αυτο. Για ολους ημουν κάτι ιδιαίτερο εκτός από αυτον που επεμενε να με θεωρεί μια απ' όλες. Οταν διαπίστωσα πως το εκανε επιτηδες...ενω ηξερε πως μαγευεται κι εκεινος απο μενα, την εκανα με ελαφρα πηδηματακια! Δε θελω στη ζωη μου ανθρωπους δηθεν...

    Καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κούλα, με καταλαβαίνεις πλήρως νομίζω. Είναι δύσκολο όταν δεν έχεις να κάνεις με κάποιον ανόητο συμμαθητή σου και ακόμα πιο δύσκολο όταν αναγκάζεσαι να τον βλέπεις κάθε μέρα. Το ειρωνικό ξέρεις πιο είναι; Πως όταν τον βλέπω γαληνεύει η ψυχή μου, θέλω να χαμογελάσω. Όμως τότε θυμάμαι πόσο λίγη με θεωρεί...

      Διαγραφή
  3. αχ...λίγο πολύ όλες το περάσαμε.Θα βρεθεί σε κάποια στιγμή της ζωής σου ο κατάλληλος ,όπου θα είσαι σημαντική για αυτόν!!!!Δεν έχω καταλάβει ποτέ γιατί γίνεται αυτό...μόλις αντιληφθούν ότι τους έχεις αδυναμία,κάτι παθαίνουν,και σε πατάνε.
    Προχώρα όμως μπροστά,ξέρω ότι θέλει χρόνο αυτό.
    Φιλιά πολλά και χάρηκα,έστω και έτσι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω πως θα βρεθεί, το θέμα είναι τι κανω τώρα... Δυστυχώς οι καταστάσεις είναι ιδιαίτερα λεπτές και περίπλοκες!
      Άντρες παιδί μου, χαχα!
      Είμαι ήδη μπροστά, όμως όταν τον βλέπω γυρνάω για λίγο πίσω. Νοιώθω τόσο άσχημα για αυτό!
      Φιλιά, χάρηκα!

      Διαγραφή
  4. Δεν έχεις σκεφτεί όμως ότι αυτός μπορεί να νιώθει και χειρότερα από εσένα και απλά να καταπνίγει τα συναισθήματα του!!!!Αλλά πίστεψε με θα έρθει η στιγμή που κάτι καινούριο και πιο κάλο θα εμφανισθεί.Μάλλον δεν έχει καταλάβει ακόμα την αξία σου.Μα όταν θα την καταλάβει θα είναι πια αργά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. απλά αυτό που ρωτάω και τον εαυτό μου συνέχεια: αξίζει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όλα στο χρόνο τους. Και τα ξεκολλήματα. Τα ζήσαμε και τώρα γελάμε. Σε κάτι ανθρωπάκια που δώσαμε αξία...
    :))
    Να περνάς όμορφα! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...