Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Arrive


Πάει και αυτή η χρονιά.
Όχι, τα συναισθήματα δεν είναι ανάμεικτα. Μόνο χαρά νοιώθω, πέρασα δύσκολες περιόδους φέτος. Βέβαια, δεν μπορώ να πω πως δεν πέρασα και όμορφες στιγμές, ίσα ίσα. Όμως, πάντα έχω αυτήν την να τάση να βιάζομαι, να θέλω να προχωρήσω μπροστά.
Καταρχήν, πήρα από αρκετούς καθηγητές πολλά. Και το βάζω εδώ στην αρχή, διότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό μα και δύσκολο να βρεις καθηγητές που να μην είναι... ξύλινοι, που να θέλουν να σου μεταδώσουν οπωσδήποτε κάτι, ακόμα και αν δεν έχει σχέση με το μάθημά τους. Που να αγαπάνε αυτό που κάνουν. Καινούριες φιλίες με άτομα πιο κοντά στον χαρακτήρα και τον εσωτερικό μου κόσμο. Το γεγονός πως το κουδούνι πάντα με έβρισκε να τρέχω για να προλάβω το διάλειμμα, το μάθημα, το λεωφορείο, την προσευχή, μια καλή θέση στην ουρά του κυλικείου. Τα πεντανόστιμα κρουασάν που πουλούσε η κ. Μαρία (έτσι δεν την λένε;) και πάντα τέλειωναν τόσο γρήγορα! Η ξαφνική και αξιοπερίεργη αγάπη μου για τα αρχαία. Το διαχρονικό μου μίσος για το Βυζάντιο. Η επιπολαιότητα που με χαρακτήριζε στα πάντα: στις εργασίες μου, στον τρόπο που διάβαζα, στον τρόπο που μιλούσα και συμπεριφερόμουν, στον τρόπο που σκεφτόμουν, στον τρόπο που έγραφα.
Όλα αυτά, τα μικρά, μπορεί ασήμαντα, καθημερινά, μπουχτισμένα στη ρουτίνα μα με μια δόση διαφορετικότητας, συνετέλεσαν στη δημιουργία άλλης μιας πολυδιάστατης, ενδιαφέρουσας, κουραστικής χρονιάς. Και ξέρετε κάτι; Δεν μετανιώνω για τίποτα από όσα είπα, ένοιωσα, έγραψα, ζωγράφισα φέτος. Εξάλλου, πώς αλλιώς θα επιβίωνα αυτούς τους έξι μήνες καθισμένη σε ένα θρανίο; Όχι, όχι εγώ. Εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να επιβιώσω κλεισμένη σε μια τάξη χωρίς να μπορώ να αφαιρεθώ από το μάθημα, να ζωγραφίσω το βιβλίο ή το θρανίο, να γράψω στίχους, να μιλήσω στην Αναστασία, να μην νευριάσω με το πόσα λίγα ξέρει ο άνθρωπος στην έδρα μπροστά μου...

7 σχόλια:

  1. Με έκανες να νοσταλγήσω το σχολείο...
    :]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά όλοι το νοσταλγούν κάποια στιγμή!

      Διαγραφή
  2. Μα πόσο δίκιο έχεις!!Φαίνεται πως αυτή η χρόνια ήταν εντελώς γεμάτη για σένα!Τι να πού με εμείς πάλι!!Ααχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. υπέροχη ανάρτηση!

    είναι σαν να μιλάω εγώ-ξανά.


    καλό μας καλοκαίρι γλυκιά μου φένια! =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...