Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Ψυχεδέλεια


Πριν έναν χρόνο, εδώ, σε αυτό το μέρος, κοιμόμουνα και ξυπνούσα με την εικόνα του Ανδρέα. Κοιτάω τις φωτογραφίες και τα ενθύμια και μου λείπει εκείνο το "εμείς", όχι αυτός.
Πριν οκτώ μήνες, ήμουνα ξετρελαμένη με τον Πάνο. Μπορώ να ξεχάσω το πόσο λίγη ένοιωθα μπροστά του; Το πόσο τον ευγνωμονούσα από μέσα μου που είχε διαλέξει εμένα;
Δύο ξεχωριστές αναμνήσεις.
Δύο ξεχωριστές περίοδοι της ζωής μου.
Δύο ξεχωριστές μου διαστάσεις.
Η Κρήτη τα στεγάζει όλα αυτά. Μέχρι να πεθάνω, θα συνεχίσω να περπατάω αυτά τα δρομάκια, να στρίβω τον δρόμο με τη γωνιακή κρεπερί, να βρέχομαι από τα κύματα χωρίς να το θέλω, να σκαρφαλώνω σε αυτούς τους λόφους, να αγναντεύω τη θάλασσα.
Η Κρήτη θα μου θυμίζει θέλω δεν θέλω, τα γεγονότα που πέρασαν...

10 σχόλια:

  1. να τολμήσω να σε ρωτήσω από ποιο μέρος της Κρήτης είσαι;

    [τα ονόματα των παιδιών με σκοτώνουν,ειλικρινά..δεν θέλω να θυμάμαι..]


    Καλό σου βράδυ! =)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγιο Νικόλαο Λασιθίου!
      Δυστυχώς, πάντα θα υπάρχουν ονόματα που θα γυρνάμε όταν τα ακούμε..

      Διαγραφή
  2. αχ αυτές οι αναμνήσεις και οι άνθρωποι που δεν μπορούμε να βγάλουμε από μέσα μας...
    καλό βράδυ όμορφη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα έτσι θα 'ναι δυστυχώς! Καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
  3. Οι αναμνήσεις υπάρχουν για να τις θυμόμαστε και η ζωή για να τη ζούμε!!Μη τα μπερδεύεις!!

    Αντε καληνυχτα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η Κρήτη είναι όμορφη... Όπως και οι αναμνήσεις που μας φέρνει! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να ξεφύγεις από τις αναμνήσεις...μπορεί να λένε πως οι άσχημες αναμνήσεις κουβαλάνε πόνο, όμως οι όμορφες κάνουν δυσκολότερο το παρόν...
    Μάθε απλά να ζεις με αυτές και να ευχαριστείς που τις έζησες...Κάποτε περνούσες όμορφα...και ένα πανέμορφο νησί όπως η Κρήτη...
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ, οι όμορφες αναμνήσεις ίσως είναι πιο οδυνηρές. Πρέπει κάποτε να μάθω!
      Φιλί:*

      Διαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...