Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Πώς να τα βγάλει κανείς πέρα με ένα αναρχικό παιδί

Όταν κάθομαι μόνη μου και χαζεύω, όταν είμαι ήρεμη και σκεύτομαι ή όταν απλά τυχαίες σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου σε στιγμές καθ'όλα άκυρες, προσπαθώ να αποφασίσω τι θα άλλαζα στη ζωή μου αν μπορούσα. Και πάντα καταλήγω στο ότι δεν θα άλλαζα τίποτα. Νομίζω πως κύριο ρόλο σε αυτή μου την απάντηση παίζει η οικογένειά μου. 
Είμαστε η κλασσική μέση ελληνική οικογένεια, δύο γονείς δύο παιδιά, η μητέρα μου δημόσια υπάλληλος ο πατέρας μου δημοσιογράφος, μέτριο εισόδημα κλπ. Όμως, μεγαλώνοντας διαπίστωσα πως, αν και πολλές οικογένειες έχουν την ίδια "δομή" με τη δική μας, έχουμε κάποιες διαφορές. Κατάλαβα πως δεν είναι παντού όλα τα παιδιά τόσο ελεύθερα να αποφασίζουν για το τι θα κάνουν, δεν έχουν όλοι γονείς στοργικούς που να θέλουν πραγματικά το καλύτερο για αυτούς, δεν κάθονται όλες οι οικογένειες να τρώνε μαζί τα μεσημέρια ή πρωινό κάποια Σαββατοκύριακα, δεν είναι όλες οι οικογένειες τόσο δεμένες μεταξύ τους, δεν έχουν πάρει όλα τα παιδιά βάσεις σωστές και μόνο μια μειονότητα έχει δεχθεί ερεθίσματα κουλτούρας...
Θέλω να ευχαριστήσω τόσο πολύ τους γονείς μου ορισμένες στιγμές και δεν ξέρω πώς. Μέχρι σήμερα ήταν πάντα δίπλα μου, σε θέματα που αμφιβάλλω αν κανείς άλλος γονιός θα στήριζε το παιδί του. Θέματα δύσκολα που χρειάστηκαν προσοχή και δεν ξέρω τι θα έκανα ή πού θα ήμουν αν δεν είχα κάποιον πάνω από το κεφάλι μου να με προσέχει σιωπηλά. Και σίγουρα, το γεγονός πως σκέφτομαι αριστερά, πως έχω μια τάση για δημιουργία και άλλα πολλά, οφείλονται σε αυτούς τους ανθρώπους...

4 σχόλια:

  1. Μικρή μου όλοι οι γονείς προσπαθούν αλλά είτε οι ίδιοι δεν μπορούν είτε τα ΜΜΕ άρουν κα΄θε φραγμό!!Δεν έχει σημασία!!Δε κρίνουμε κανέναν,όλους προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε!!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ήθελα να κρίνω κανέναν, το μόνο που ήθελα ήταν να πω πόσο περήφανη νοιώθω και πόσο τους αγαπώ!:)
      Φιλι!

      Διαγραφή
  2. Τυχερή είσαι που έχεις τέτοιους γονείς δίπλα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...