Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Heavenly Creatures

Περπατούσαμε στην Ερμού. Παρατηρούσαμε τα πάντα, δεν ήμασταν αγχωμένες, σε σχέση με τους περαστικούς που έτρεχαν να προλάβουν, να πληρώσουν, να ψωνίσουν...
Κάποια στιγμή, προσέξαμε έναν αλλοδαπό, μεσήλικα και όχι ιδιαίτερα όμορφο, να κρύβει ένα τριαντάφυλλο πίσω από την πλάτη του. Η καρτούλα έλεγε, αν είδα καλά, "I LOVE U" με έναν ακανόνιστο μα στρωτό, γραφικό χαρακτήρα. Φώναξε ένα γυναικείο όνομα και κάποια στιγμή μια γυναίκα ιδίας υπηκοότητας και ηλικίας, γύρισε. Κοιτάχτηκαν, της έδωσε το λουλούδι και φιλήθηκαν. Ήταν πραγματικά κάτι τόσο όμορφο... Σαν από ταινία. Υπέροχο. Και λίγοι, πολύ λίγοι πρόσεξαν αυτό το μικρό συμβάν, μέσα στη βιασύνη τους. Φεύγοντας, σταματήσαμε και χορέψαμε ανάμεσα στους διαβάτες τανγκό, υπό τον ήχο των πλανόδιων. Οι οργανοπαίκτες χαμογελούσαν, και το να χαρίζεις χαμόγελα είναι ότι καλύτερο.
Ναι, σίγουρα ήταν μια όμορφη μέρα.

9 σχόλια:

  1. Αχχ τι ρομαντικό.Αυτά είναι τα ωραία της ζωής.Όλοι ψάχνουν τον ιδανικό άνθρωπο τους εκεί έξω.Αργά ή γρήγορα θα τον βρούμε όλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά και άλλα πολλά είναι τα ωραία! Καλό καλοκαίρι!

      Διαγραφή
  2. Φυσικά και ήταν όταν βλέπεις μπροστά σου μία τόσο όμορφη εικόνα!!!!
    Πάντα πιάνω τον ρυθμό όταν ακούω μουσική στον δρόμο... :)))
    Είδες αν παρατηρούμε και...ακούμε, πόσες όμορφες στιγμές μπορούμε να γευτούμε;

    Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρίμα που δεν παρατηρούμε περισσότερο και χωνόμαστε όλο και περισσότερο στην μουντή καθημερινότητα ενώ δίπλα μας συμβαίνουν τόσα όμορφα!
      Καλές βουτιές!

      Διαγραφή
  3. Δε μου άρεσε γιατί κάτι τέτοια μου σπάνε τα νεύρα!!Όχι επειδή δεν ήταν όμορφο κτλ αλλά απλά δε μου αρέσει!

    Σε καληνυχτώ διδα!!:Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εφόσον δεν είμαι εγώ ένας μέρος του ζευγαριού είμαι και πολύ ξενέρωτος!

      Διαγραφή
  4. Μέσα στη βιασύνη δεν προσέχουμε τίποτα όμορφο... Πόσο κρίμα, αλήθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κι εγω το φυλαξα στην καρδια μου ως μιαμαγικη στιγμη...κυριως ομως οταν χορευαμε με τα αστεια μας βηματα και σε κοιτουσα να γελας στην αρχη απο την αμηχανια και επειτα απο την τρελα μας.. :) τετοιες στιγμες δεν αναπαραγονται..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...