Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Για πάντα

31/7/2012

Κρήτη



Όταν μου συμβαίνει κάτι μεγάλο, κάτι που η ευτυχία ή η δυστυχία που επιφέρει δεν είναι ανεκτή, το γράφω. Και έτσι λυτρώνομαι, κατά κάποιον τρόπο. Αυτό που συνέβη χθες όμως, δεν μπορώ να το περιγράψω. Δεν μπορώ να το θέσω στο χαρτί, έτσι απλά με λόγια. Έζησα στιγμές τόσο μονότονα τέλειες που νοιώθω πως, αν έστω, προσπαθήσω να τις περιγράφω, θα τις αδικήσω, θα τις κάνω να ακουστούν υπερβολικά καθημερινές.
Πώς ξέρεις πως όταν βρίσκεις το "πολύ καλό" είσαι διατεθειμένος να το αφήσεις γιατί έτσι πρέπει κάποια στιγμή;
Αλλά μήπως πρέπει να είναι έτσι, για να θεωρούμε την τελειότητα κάτι παροδικό, καθόλου σταθερό και δεδομένο;
Μήπως καλύτερα έτσι;

6 σχόλια:

  1. δεν υπάρχει η τελειότητα! είναι όπως τα γραφεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή θα ήταν πολύ λιγότερο ενδιαφέρουσα εάν το τέλειο υπήρχε πραγματικά...

      Διαγραφή
  2. Η ζωή θα ήταν λιγότερο ενδιαφέρουσα αν το τέλειο είχε διάρκεια...!!! Γι' αυτό υπάρχουν μικρές τέλειες και πραγματικές στιγμές...
    Καλημέρα ρομαντικ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χωρίς αυτές τις τέλειες στιγμές, που αν προσπαθούσαμε να τις περιγράψουμε θα χάνανε κάτι από τη μαγεία τους, η ζωή μας θα ήταν κόλαση...
    Καλό βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μήπως δεν υπάρχει καν τέλειο και εμείς όντα ατελή ονοματίζουμε ως τέλειες καταστάσεις που είναι εκ φύσεως ατελείς οπότε μετά πέφτουμε από τα σύννεφα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...