Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Οι ζημιές των ζημιών οι ζημιές ω ζημιές



20/8/2012

Κρήτη

Με πόσο θράσος κοιτάζουμε αυτούς που πληγώνουμε... Με πόση βιαιότητα εκτοξεύουμε λόγια κυνικά εναντίων ανθρώπων που μας έχουν χαρίσει όμορφες αναμνήσεις...
Παράδοξο.
Και ξέρουμε πως έχουμε άδικο. Όμως συνεχίζουμε.
Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια, μόνο τρόπο να κοιτάνε που λέει και το τραγούδι. Και όταν καταλαβαίνεις τα λάθη σου, αλλά ξέρεις πως θες να τα ξανακάνεις, μήπως είσαι απλά άξιος της μοίρας σου;


10 σχόλια:

  1. Τότε απλά έχεις μπει σε ένα δρόμο αυτοκαταστροφής και εγωμανίας που αρχικά θα κάνει κακό στους γύρω σου και μετά σε σένα μιας και όλοι θα σε αποφεύγουν!

    Άκου και αυτό ως καληνυτα μικρό αναρχοκομμούνι!:)

    http://www.youtube.com/watch?NR=1&feature=endscreen&v=AItfN9j-LZo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο σωστό...
      Αγαπάμε Διάφανα...

      Καληνύχτα καπιτάλα!

      Διαγραφή
    2. Σωστό,λάθος δε ξέρω,αλλά ισχύει!

      Σα αρέσουν έ;:Ρ

      Καλημέρα αναρχοκομμούνι!:Ρ

      Διαγραφή
    3. Ώπα λατρείες!!:Ρ
      Καλά εγώ προτιμώ υπόγεια ρεύματα,διότι τα διάφανα κρίνα δε μου φαίνεται ότι εχουν τόσο καλή ενορχήστρωση,αλλά τώρα που τα ξανακούω,αλλάζω άποψη,αλλά και πάλι υπογεια ρεύματα=το παν!:)

      Διαγραφή
    4. Α και επειδή έβγαλες επιτέλους τη λεκτική επαληθευση αφιερωμενο αυτό το λαλα!:)

      http://www.youtube.com/watch?v=BSnIY9toQ7o

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Υπέροχη μελωδία.
      Δυστυχώς ή ευτυχώς.. Έτσι είναι!

      Διαγραφή
  3. Εεε από ότι φαίνεται είμαστε άξιοι της μοίρας μας!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...