Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

ΜΠΑΜ



Σαν κάποιος να πάτησε ένα κουμπί.
Όλα άλλαξαν. Το ένοιωσα. Λες και όποιο ζωντανό συναίσθημα που έτρεφα για αυτόν είχε μετατραπεί σε θυμό.
Θυμό για μένα που πίστευα μέχρι τελευταία στιγμή πως δεν είναι μαλάκας, αλλά ένας άντρας (ναι, άντρας) με καθωσπρέπει σκέψη.
Θυμός για αυτόν που δεν στάθηκε στο ύψος του.
Μα αυτό που πονάει πιο πολύ είναι οι αναμνήσεις μου από αυτόν. Όμορφες, γεμάτες ένταση, γέλιο, γεμάτες ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Λίγες μεν. Ελάχιστες. Αλλά δυνατές.
Τέλος λοιπόν.
Τέλος.
ΤΕΛΟΣ.

6 σχόλια:

Ένα τσιγάρο δρόμος...