Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Much too younger...


22/8/2012

Κρήτη

Μπορώ να τον ακούω να σιγοτραγουδάει ήδη
You know its wrong to be alone with me, but that common look is in your eyes...

Ξέρω περίπου πώς αισθάνεται για όλο αυτό. Ίσως να με σκέφτεται. Έχει τύψεις. Το νοιώθω.
Get out of here before I have the time to change my mind... 'Cause I'm afraid we'll go too far...

Μου λείπει. Όμως δεν ξέρω αν πρέπει να κινηθώ. Θα τον φέρω σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.

Αλλά μου λείπει. Τον σκέφτομαι, θυμάμαι τις λεπτομέρειες, τις στιγμές που περάσαμε μαζί.
Και ο ένας χρόνος είναι πολύς. Ή μήπως περνάει γρήγορα; Και αν οι καταστάσεις τα φέρουν έτσι που βρεθούμε νωρίτερα; Τότε... Μακάρι. Τα 500 χλμ και πάλι δεν είναι λίγα. Ούτε τα πέντε χρόνια περισσότερης πείρας και γνώσης. Τίποτα δεν είναι ευνοϊκό, φαίνεται.
Μήπως καλύτερα έτσι; Όχι, αρνούμαι να το πιστέψω. Ο ένας χρόνος είναι λίγος. Τα 500 χλμ. ένα τσιγάρο δρόμος, ειδικά όταν έχεις ιδιαίτερο λόγο για να τα διανύσεις. Όσο για τα πέντε χρόνια παραπάνω πείρας και γνώσης... Ίσως είναι και απαραίτητα.


8 σχόλια:

  1. Λοιπόν παρά το ότι η κατάσταση δεν είναι και εύκολη σου εύχομαι όλα να πάνε καλά,αν και αν δε κοπουν τα ζουζουνίσματα πέρα δώθε δε πρόκειται να στεριώσει!:Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα δεν ήταν να στεριώσει.. Μα να ξεθολόσει:)

      Διαγραφή
    2. Προσπαθώ ακόμα, πάντα όμως προκύπτει κάτι καινούριο και αναθεωρώ..

      Διαγραφή
    3. Τότε μήπως θα έπρεπε να τελειώσει εφόσον είναι και η απόσταση στη μέση;;Εκτός αν υπάρχει αισθημα οπότε πάω πάσο!

      Διαγραφή
    4. Το συγκεκριμένο έχει τελειώσει, απλά εγώ τον σκεύτομαι ακόμα! Αλλά σχέση εξ αποστάσεως δόξα το θεό έχουμε και απ'αυτό το βάσανο

      Διαγραφή
  2. Οι αποστάσεις είναι ανάλογες με τις καταστάσεις. Άλλες φορές μηδενίζονται άλλες φορές 100πλασιάζονται. Εσύ διαλέγεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...