Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Sweet summer sweat


22/8/2012

Κρήτη

Απόψε αποχαιρέτησα τα παιδιά. Νοιώθω έναν κόμπο στον λαιμό. Πέρασα υπέροχα με όλους. Είχαμε διαφωνίες, τσακωμούς, συγνώμες, πάλι από την αρχή...
Μου λείπουν όλοι. Ήδη.
Ψιθύρισα ένα συγνώμη στον Μιχάλη στη συναυλία. Με κοίταξε περίεργα, δεν ξέρω καν αν το άκουσε.
Ο Διονύσης ήταν τόσο ανοιχτός όταν με πήγαινε σπίτι... Σπάνιο φαινόμενο.
Ο Νίκος, η Τζοάνα, ο Λευτέρης, ο Μάνος μου είπαν καλό ταξίδι κοιτάζοντάς με σοβαρά...
Η Μαριαλένα, ο Κίντι και ο Μάριος προσπαθούσαν να με πείσουν να μείνω όλη τη χρονιά. Και ο Κάρλο μου υποσχέθηκε πως θα μιλάμε ακόμα και όταν πάει Αυστραλία.
Είναι άλλοι τόσοι που δεν πρόλαβα να χαιρετήσω...
Ήταν ένα πανέμορφο καλοκαίρι.

*Αύριο βράδυ επιστρέφω Αθήνα.


And we were trying different things, we were smoking funny things... Making love out by the lake to our favourite song... Shipping whiskey out the bottle, not thinking 'bout tommorow, singing Sweet Home Alabama all summer long...

2 σχόλια:

  1. Και όλα πέρνουν το δρόμο τους και τίποτα δε μένει ίδιο,τίποτα δε σταματά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και το καλοκαίρι ακόμα να τελειώσει..το κόβω να τραβάει μέχρι τα χριστούγεννα! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...