Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

xxx

Ήταν 1.95 περίπου. Είχε μαύρα μάτια και μούσι... Το σώμα του ήταν πολύ γυμνασμένο. Είχε παράξενο χαμόγελο και πολύ διαπεραστικό βλέμμα.
Και μου άρεσε να μου ψιθυρίζει
Φορούσε μαύρα. Μόνο μαύρα. Ή τουλάχιστον, όταν τον γνώρισα εγώ, μόνο μαύρα φορούσε. Φαρδιά μπουφάν και αρβύλες. Και άκουγε πανκ.
"Οι Kill the Cat" δεν ειναι πανκ. Ροκ είναι... Πανκ είναι σάπιες κιθάρες, σάπιος ήχος, φωνή γάμησέ τα".
Μου 'δωσε το μπουφάν του για να μην κρυώνω. Μόνο ΚΤΕΛ περνούσαν, 314 κανένα. Ίσως καταβάθος να μας βόλευε αυτό. Ένα για Αθήνα σταμάτησε μπροστά μας.
"Να το πάρουμε;"
"Χαχ... Λες; Μμμ... Τελικά δεν σε σταματάει τίποτα, ε;" Όχι, τίποτα δεν σε σταματάει.
Με σένα λάτρεψα και μίσησα το χάος τελικά...
Γέλαγες όταν σου έλεγα να προσέχεις...
Και ναι θα γράψουμε ένα βιβλίο μαζί...

10 σχόλια:

  1. Αχχ αυτοί είναι έρωτες..αν είναι έτσι όπως το θέτω!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ερωτευμένο το γατι!Άντε καλή συνέχεια!:Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. οι kill the cat παιζουν jap-core ρε ασχετε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Που είστε? μείναμε από βενζίνη μετά τη θήβα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. παιδια εγω δεν τους ηξερα τους kill the cat..
    καλουτσικα τα τραγουδια..
    ομως και τα 3 αγορια του συγκροτηματος κουκλοι!!!!!!!!
    :* :* :*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. η μερα της μαρμοτας
    η οπως λενε και τα μεθυσμενα ξωτικα
    ΟΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΥΚΛΟΥΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο Σωτήρης Τσέρκης ΖΕΙ κουφάλες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...