Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

να κατουρήσω

Δεν θα καταλάβει. Γιατί να μπει στον κόπο να καταλάβει;
Και αυτές οι συμπτώσεις;
Πού πήγε η αυτοπεποίθηση μου; Πώς αποτινάζω ανασφάλειες;
Τον θέλω; Όχι.
Γιατί ασχολούμαι;
Γιατί δίνομαι;
Στέφανε!                       έκκληση βοήθειας ήταν αυτό.
Εξάρχεια. Μοναστηράκι.
Έλα γαμώ έλα. Ποιός να ρθει;
Γαμημένοι τόνοι.
Ασυναρτησίες γράφω ε;
Βασικά όχι, βγάζει νόημα. Τουλάχιστον σε μένα.
Septum.
..ίσως και όχι.
Το πρώτο μου ποίημα. Εντάξει.
Βαριέμαι.
Άραξε.
Αποδέξου του.
Θέλω να είμαι και πάλι καλοκαιρινή. Αλλά ταυτόχρονα πρέπει να αποκολληθώ από το καλοκαίρι.
Καινούρια αρχή μα κολλημένη στο παρελθόν. Τι; Πώς;
Cookies με σοκολάτα.
Γαμιέμαι.
Γαμιέσαι.
Γαμιέται.
Μισό λεπτό, έχω μια ιδέα. 

4 σχόλια:

  1. να κατουρας,
    σε κανει να φαινεσαι κουλ.
    και που 'σαι
    μακρια απο το καλοκαιρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το κατουρημα ειναι τερμα κουλ. μακρια απο το καλοκαιρι γαμω. ΜΑΚΡΙΑΑΑΑ

      Διαγραφή
  2. να κατουρήσεις βέβαια, άκου εκεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...