Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Hello stranger


Κατεχάκη νομίζω ήταν η στάση.
9 το βράδυ περίπου.
Τα δυο τραίνα σταμάτησαν για να αφήσουν και να πα΄ρουν μαζί τους ψυχές.
Γυρνούσα από Μοναστηράκι. Ήμουν θυμωμένη και στεναχωρημένη. Κοίταγα έξω από το παράθυρο. Ώσπου ένα άλλο παράθυρο βαγονιού σταμάτησε απέναντί μου.
Πίσω από αυτό, ένας νεαρός άντρας χωρίς μαλλιά και φρύδια. Δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω το χρώμα των ματιών του. Κοιταζόμασταν όμως, μέχρι τα τραίνα μας πήραν τις πορείες τους.
Σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα, τα είπαμε με τα μάτια.
Μου άνοιξε την ψυχή του και εγώ την δική μου. Και ναι, μου έφτιαξε τη διάθεση.
Πού ξέρεις. Ίσως αυτός είναι το άλλο μου μισό. Ίσως με δολοφονήσει μια μέρα. Ίσως με θαυμάσει. Ίσως γνωριστούμε και γίνουμε φίλοι. Ίσως τον αγαπήσω. Ίσως δεν ξαναβρεθούμε και ποτέ.
Σε αυτή την περίπτωση... Αντίο ξένε. Αντίο για το υπόλοιπο της ζωής μας.

9 σχόλια:

  1. χαχ, είναι σχεδόν αστείο. Τέτοια γεγονότα γίνονται καθημερινά. Πιθανότατα να μην μάθεις ποτέ..

    Καλή σου μέρα!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Who knows...ποτέ δεν ξέρεις...;-)Όλα τελικά είναι στιγμές...
    Καλό βράδυ κοριτσάρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για κάποιο λόγο με κάνεις να θέλω να σε ρωτήσω αυτά που ρωτάμε στις ιστορίες μυστηρίου προκειμένου να καταλάβουμε γιατί συνέβη ότι συνέβη. Αλλά μετά ξανακοιτάζοντας αυτά που γράφεις, βλέπω ότι έχεις απαντήσει ήδη στην ερώτηση μου.
    "νεαρός άντρας χωρίς μαλλιά και φρύδια"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πιθανά να ηταν ο ερωτας της ζωης σου να παντρευοσαστε να κανετε ενα παιδακι και ζουσατε μεχρι τα βαθεια γεράματα
    χεχε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ε οχι και να παντρευτει καραφλο χωρις φρυδια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. αληθεια, τι διαφερει το φαλακρος απο το καραφλος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ισως να ηταν ο δεητζης και αυριο ερθει να μετρησει
    την ενδειξη στο ρολοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...