Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Vamos a la playa

Θυμάστε που πριν καιρό ήθελα να κλείσω εισιτήριο για Αγγλία;
Ε λοιπόν προ καιρού έγινε και αυτό. Αύριο αναχωρώ για Μάντσεστερ. Θα μείνω περίπου δεκαπέντε μέρες, και λογικά θα έχω σύνδεση στο ίντερνετ, άρα η ροή των αναρτήσεων που γράφτηκαν στην Κρήτη θα συνεχιστεί κανονικά.
Πρέπει να κοιτάξω για μουσεία κλπ γιατί δεν έχω ιδέα τι θα πάω να δω, καθώς και να κατεβάσω τα χειμωνιάτικα γιατί η αδελφή μου λέει πως έχει βάλει πολύ κρύο εκεί.

Vamos a la playa λοιπον.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Fish War volum 2

25/7/2012
Κρήτη



Και τι γίνεται τελικά όταν κάνουμε λάθη; Τι γίνεται όταν τα συναισθήματα αλλάζουν και το μόνο που μένει είναι να πληγώσουμε τον άλλο; 
Και γιατί η ζωή μας τα φέρνει έτσι που ή θα έχουμε τα πάντα ή τίποτα; 
Περίεργο.
Από την βεβαιότητα στην αστάθεια, από το απόγευμα στη λίμνη, στον έναστρο ουρανό δίπλα στη θάλασσα.
Περίεργο.
Πώς η καρδιά χτυπάει δυνατά και ανήσυχα, για άλλο πρόσωπο όμως ξαφνικά;
Και η ηθική; Τα κηρύγματα; 
Μήπως δεν είναι τίποτα άλλο παρά διφορούμενοι κανόνες που η κάθε κοινωνία ορίζει με σκοπό τον άσκοπο έλεγχό της;
Γέμισα μια ανάρτηση με ρητορικά ερωτήματα. Έπρεπε όμως να τα βγάλω κάπου αυτά και σίγουρα δεν έπρεπε να ακουστούν στα λάθος άτομα.
Ένας κόμπος με πνίγει από το πρωί στον λαιμό, θέλω να μιλήσω όμως οι σωστοί άνθρωποι λείπουν.
Και τελικά, όλα αυτά με κάνουν να μην θέλω να φύγω από την Κρήτη.


Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Fish War

22/7/2012
Κρήτη

Είναι περίεργο να αναθεωρεί κανείς για πράγματα τα οποία είχε δεδομένα. Και τότε η ξεροκεφαλιά και η ισχυρογνωμοσύνη του έρχονται στο προσκήνιο.



Περνάω τόσο ωραία. Το πρωί πηγαίνω στην θάλασσα με τη μικρή και τη Μυρτώ, το βράδυ κατεβαίνω στη λίμνη όπου είναι όλη η παρέα. Σκειτάδες, ρασταφάρι, παιδιά γενικώς ψαγμένα. Μένουμε μέχρι αργά έξω, οι κρέπες, τα σουβλάκια και οι μπύρες αφθονούν κάθε βραδιά. Και ο Διονύσης... Είναι τόσο παιδάκι. Δεν έχουμε μεγάλη διαφορά ηλικίας, όμως έχει αυτή την αθωότητα που είχα ξεχάσει να αναγνωρίζω. Τον ενδιαφέρει μόνο το σκέιτ. Παράξενο αγόρι. Βλέπω πως του αρέσω, δεν έχει ιδέα τι να κάνει όμως. Φοβάται να μιλήσει, ντρέπεται... Αλλά αυτό ίσως και να είναι το ενδιαφέρον της όλης ιστορίας. Ξέρω πως γρήγορα θα βαρεθώ, όμως το να συνηθίσω σε κάτι διαφορετικό είναι μια δοκιμασία. Ψέμματα;