Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

tsoup

Σαν κάτι να ράγισε μέσα μου. Ένα κλικ αρκούσε τελικά.
Έσπασα σχεδόν...
Ξεκινάω την αποτοξίνωση.
Για το καλό μου είναι, μα ξέρω πως θα δειλιάσω. Θα γυρνάω συνέχεια και θα τον κοιτάω στα μάτια, παρ' όλο που ξέρω πως δεν θα φταίει.
Αντίο ε.

7 σχόλια:

  1. Η ζωή συνεχίζεται πάντα!!!

    Χαιρετώ μικρηηη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα. Και πρέπει να μου το υπενθυμίζουν..
      Χιαρετώ!

      Διαγραφή
    2. Άκου για να μη μου στεναχωριέσαι κάτι για να επαναστατήσεις κατά του πόνου!:Ρ

      http://www.youtube.com/watch?v=iXanEXRosfQ

      Από το μπάρμπα σου το Νίκο με αγάπη!:)

      Διαγραφή
  2. Μπορεί να έκλεισα το Λίγο Πριν Ξημερώσει
    μα πάντα ήμουν κοντά στη σκέψη σου !!
    κι είναι όμορφο έτσι όπως σε νιώθω δίπλα μου
    με τους προσωπικούς κώδικες επικοινωνίας
    που έχουμε καιρό τώρα αναπτύξει
    σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που είσαι εδώ.
    Starges
    http://feggaria-siopis.blogspot.com
    τίτλος μπλογκ: φεγγάρια σιωπής

    (δεν χρειάζεται να δημοσιεύσεις αυτό το μήνυμα μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι, αλήθεια.. Νοιώθω πως ξαναείσαι δίπλα μου, έστω από μακριά.
      Ε΄γ σ' ευχαριστώ λοιπόν.
      Και ναι, θα σ' ακολουθήσω για άλλη μια φορά σε αυτό το υπέροχο ταξίδι που τώρα πάλι ξεκινάς.
      (να 'σαι καλά για το μήνυμα, μα δημοσιεύονται αυτόματα)

      Διαγραφή
  3. Γεια!
    Ειμαι ο Στεφανος.
    αν θες γινε μελος στο μπλογκ μου!
    thanx

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...