Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

"Σ' αγαπάς τόσο πολύ..."



-Και ποιος είναι ο στόχος μου;
-Μόνη σου το 'πες: να είσαι διαφορετική.
-Σωστά...
-...ναι μα τελικά καταλήγεις να είσαι σαν όλους τους άλλους. Κάνεις πράγματα που κάνουν οι "μεγάλοι", χωρίς να συνειδητοποιείς πως οι "μεγάλοι" ξέρουμε πως τα παιδάκια είναι εκείνα που μιμούνται τις συνήθειές μας.
-Ναι... Αλλά...
-Δεν έχει "αλλά". Αυτό.
-Δεν είμαι πόρνη.
-Σε 'μένα το λες; Εσύ να το πιστέψεις.
-Μα πριν δέκα λεπτά είπες πως είμαι.
-Εσύ θες να είσαι;
-Όχι.
-Τότε μην συμπεριφέρεσαι σαν μία!
-Δηλαδή, είμαι!
-Όχι.
-Τότε τι;
-Είσαι ένα ανασφαλές παιδάκι που συμπεριφέρεται σαν πόρνη.
-Θα αλλάξω.
-Το ξέρω. ...Πιέζεις τον εαυτό σου να είσαι ότι είσαι τώρα, φοβούμενη πως αν δεν είσαι, θα καταπιεστείς.
-Περίπου...
-Νομίζεις πως τώρα δεν καταπιέζεσαι;
-Και ο Α; Έχουν περάσει τρία χρόνια και ακόμα με βασανίζει η ιδέα του.
-Όταν σταματήσεις να μιλάς για τον Α, τότε θα σταματήσω να σε λέω πόρνη.
-Γιατί;
-Γιατί τότε θα είναι που θα έχεις ξεχάσει.
-...
-Με μισείς.
-...
-Με μισείς που σε φέρνω αντιμέτωπη με 'σένα.
-Ίσως λίγο. Μα πιο πολύ σ'αγαπάω.

2 σχόλια:

  1. Αχ αυτοί οι διάλογοι με τον εαυτό μας..αν κρατούσαμε ημερολόγια με όσα έχουμε ανταλλάξει μέσα μας θα γελούσαμε πολύ κάποια στιγμή..

    Πολύ όμορφη ανάρτηση... πάντα να μας αγαπάμε για αυτό που είμαστε, όσο σκληρό και αν είναι.

    Να έχεις μια όμορφη ημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι διάλογοι τέτοιου περιεχομένου πονάνε λιγάκι πάντα...
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...