Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Καθαρός ουρανός



Δεν είναι κάτι πεζό. Δεν είναι κάτι που θα μου τελειώσει.
Αν πάθει κάτι, αυτόματα παθαίνω και εγώ. Αν χαρεί, χαμογελώ.
Είναι από τα λίγα άτομα για τα οποία έχω νοιώσει κάτι δυνατό. Και όχι απαραίτητα ερωτικά.
Εννοώ... Όταν τα μυαλά χορεύουν, ποιος νοιάζεται για τις ορμές;
Μου εξηγούσε φυσική και εγώ του μάτωνα το χέρι. Σαν έκφραση λατρείας, καταλαβαίνεις.



6 σχόλια:

  1. Εγω προσωπικα καταλαβαινω τι εννοεις :P
    Εχω νιωσει κατι παρομοιο, αλλα ακομα σκεφτομαι αν αξιζε να δωσω τοσα.
    Χαρηκα για την γνωριμια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα άξιζε -και πάντα θα αξίζει!
      Και εγώ χάρηκα :)

      Διαγραφή
  2. μυαλο ή ορμες; τι δυσκολο ερωτημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...