Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

σ'ένα βραδυ ολοένα και πιο ψεύτικο

Οι άνθρωποι περνούν και χάνονται.
Λες "για πάντα" και το εννοείς, μα ποιος σ' ακούει;
Οι δείκτες γυρνούν πίσω μπρος, γελούν ειρωνικά -μόνο αυτοί είναι αθάνατοι εξάλλου...
Κ' έπειτα φεύγουν. Φεύγεις. Και το μέρος που αφήνετε, πια δεν έχει καμία αξία στην καθημερινότητά σας. "Για τους επόμενους..." σκεύτεσαι, και ρίχνεις μαύρη πέτρα. Χάνεσαι.

Υπάρχει κάποιο μέρος που ζουν κούφια λόγια, ξεχασμένες υποσχέσεις και άτονες αναμνήσεις;


6 σχόλια:

  1. Και ποιός δεν το έχει βιώσει αυτό το ''χάσιμο''!
    Άλλοι χάνονται από επιλογή,άλλοι άθελά τους...όπως και να έχει,δεν είναι ότι καλύτερο...με εξαίρεση κάποιες περιπτώσεις όπου χρειάζεται και μας κάνει και καλό στην τελική...απλά το καταλαβαίνουμε αργότερα.
    Φιλώ σε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Η ζωή ξέρει, και εγώ την εμπιστεύομαι..." :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καθώς βρέχει λέξεις, μουσικές και συναισθήματα στο ξεφύλλισμα ετούτου του ιδαίτερου ιστολογίου, αισθάνομαι ξαφνικά πιο πλήρης ψυχικά, επειδή μου το καταστήσατε οικείο.
    Στέκομαι τότε με σεβασμό στην προμετωπίδα σας κι εξερευνώ τις αναρτήσεις σας που σχεδόν όλες συνηγορούν στο χαρακτηρισμό σας ως "βρόχινο χάδι". Γιατί μοιάζετε να είστε η βροχή των πιο φωτεινών ερωτήσεων κι ας μη γνωρίζετε ακόμη πως εσείς είστε η ενιαία απάντηση σε όλα.

    Καλή σας νύχτα.
    Γιάννης Πολιτόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με γεμίζετε χαρά, ευτυχία τολμώ να πω με το σχόλιό σας. Ότι υπάρχει εδώ μέσα είναι δουλεμένο από καρδιάς, αληθινό, με εξομολογητικό χαρακτήρα πιθανότατα. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ.
      Καλό σας βράδυ...

      Διαγραφή
  4. Ξετρελάθηκα με το blog σου.
    Θα σου έρχομαι σίγουρα τώρα που σε βρήκα... καλώς σε βρήκα!

    Ταυτίζομαι πολύ με τη συγκεκριμένη σκέψη σου... ταξίδεψα πίσω στα δικά μου παντοτινά αγαπημένα μέρη, σε εκείνα που δεν τολμώ να πατήσω πια. Φοβάμαι βλέπεις κι εγώ τα φαντάσματα όσων ειπώθηκαν, όσων έγιναν... αγγίζουν το δέρμα μου και πονάω.

    Υπέροχη ανάρτηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου φτιάχνεις το απόγευμα! Καλώς ήρθες!

      Πονάνε οι στάχτες του παρελθόντος...

      :)

      Διαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...