Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Η νύχτα που ερωτεύτηκα



Καθόταν εκεί, και αγκάλιαζε μέσα του όλο το σύμπαν. Κάθε άκρο του, κάθε συλλαβή του, έβρισκε την θέση του στο αδειανό δωμάτιό μου.
Ένοιωθα την αύρα του να πάλλεται καθώς με αγκάλιαζε. Και εγώ, σαν μικρό κορίτσι, πάντα ήμουν έτοιμη να αποκοιμηθώ στα μαξιλάρια της στοργής του.
Όλα αυτά τα διέκοψε ένα Φιλί. Όχι ένα οποιοδήποτε φιλί... Ήταν ένα Φιλί ξεχωριστό, αναντικατάστατο. Τα χείλη μας έπαιζαν αργά μεταξύ τους, αποκαλύπτοντας κάθε κρυφή σπιθαμή ο ένας του άλλου. Αυτό το Φιλί, ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση, η μεγαλύτερη ζεστασιά που θα μπορούσε να μου προσφέρει το βράδυ αυτό.
Και κάπου ανάμεσα πριν πέσω σε λήθαργο από την ομορφιά της γραμματικής του, έφυγε.


(Το κείμενο συντάχθηκε πριν τρεις και κάτι μήνες. Τα πάντα είναι αλλιώς τώρα, τόσο μέσα μου, όσο και σαν γεγονότα. Και δεν πονάω. Προσπαθώ να θυμηθώ πώς ήταν να τα νοιώθω όλα αυτά, μα αδυνατώ. Και είναι παράξενο, διάολε...)

3 σχόλια:

  1. έντυσες το κείμενο με υπέροχες λέξεις.
    τέλεια ανάρτηση :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν απλώς πράγματα που κάποτε ένοιωσα :)

      Διαγραφή
  2. Πολύ ωραία περιγραφή_παραστατική! Όντως , το έντυσες με πολύ ωραίες λέξεις..:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...