Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Συνοδοιπόροι



Όταν είσαι 'κει, εγώ είμαι 'δω
και όταν είσαι 'δω, είμαι 'κει.
Ποτέ μια μέση λύση
Πάντα κυνηγοί μιας ανέλπιδης χρυσής τομής
Λόγια που δεν φτάνω ν'αγγίξω
και φράσεις που δεν κάνεις ν'ακούσεις
Πάντα αλλού, ποτέ μαζί
κι όμως συνοδοιπόροι.
Κόμματα, θαυμαστικά και τελείες
σημεία σκόρπια, πεπερασμένα...
Λίγος έρωτας εδώ
Λίγος εκνευρισμός παραπέρα,
κι όμως συνοδοιπόροι...

10 σχόλια:

  1. παντα τραβαμε διαφορετικους δρομους, παντα ομως μαζι..και στο τελος παντα στην ιδια αφετηρια..ετσι, για να μη βαρεθει ο ενας τον αλλο

    τα φιλια μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι. Πάντα μαζί, πουθενά μαζί... Φαύλος κύκλος.

      Γύρισες ξωτικάκι...

      Διαγραφή
    2. Δεν έφυγα ποτε! Μαζί περπατούσαμε και δεν το ήξερες! ^^ δεν τα στην ίδια αφετηρία δεν είπαμε;

      Διαγραφή
    3. Χάιρομαι που το ακούω τώρα:)

      Διαγραφή
  2. Με άγγιξε, το ένιωσα, ταυτίστηκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πράγματι, μισητές πανελλήνιες στοιχειώνουν τις μέρες και τις νύχτες μου... Θα επιστρέψω οπωσδήποτε δυναμικά σε 266 μέρες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δυστυχως σε καταλαβαινώ σε αυτο. Πολυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρίμα που το νοιώθει και άλλο εκτός από μένα...

      Διαγραφή
  5. Ανάσα την ανάσα να περπατάμε, δάκρυ το δάκρυ να ξενυχτάμε, χαμόγελο το χαμόγελο να ονειρευόμαστε... μα, πάντα κάτι να μας χωρίζει την τελευταία στιγμή... μα, και κάτι να μας ενώνει για μια στιγμή: ευτυχισμένη στιγμή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...