Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Η αλαζονεία του κυανού



Σαν τον είδα, κοκάλωσα. Λες και το αίμα για λίγο ξέχασε πώς να κυκλοφορεί στο σώμα μου... Το πρόσωπό μου πήρε αδειανή έκφραση, παρόλα αυτά όμως, σηκώθηκα και τον χαιρέτησα.
Ήταν τόσο χαλαρός! Και 'γω τόσο... κενή. Κενή, άσπρη.

Το άσπρο λένε πως είναι η μίξη όλων των χρωμάτων. Έτσι κι εγώ είχα μέσα μου όλα τα συναισθήματα να χοροπηδούν μόλις τον αντίκρισα. Θυμός, έρωτας, λύπη, νοσταλγία, χαρά, πόνος, πάθος, ευτυχία...
Το σώμα μου στεκόταν όρθιο δίπλα του, νεκρό. Νεκρό...
Κι εκείνος όμορφος, αεράτος, χαλαρός... 
Λες και ποτέ δεν συνέβη τίποτα! Και αυτό το μεγαλοπρεπές "τίποτα" που σχηματιζόταν στα μάτια του, ήταν που με πονούσε πιο πολύ.

Δε γίνεται να μη θυμάται...


10 σχόλια:

  1. to aspro einai i apousia olwn tn xrwmatwn. k isws na tairiazei kalitera.. to mauro einai i mi3i olwn tn xrwmatwn.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι; Κάπου είχα διαβάσει το αντίθετο... Μάλλον το μαύρο πράγματι ταιριάζει καλύτερα

      Διαγραφή
  2. μπορεί απλώς να είναι καλός ηθοποιός.
    αν κάποτε ένιωσες πως ήσουν σημαντική γι'αυτόν,αυτό που είχατε δε χάθηκε.
    ό,τι γράφεται μέσα μας, δεν ξεγράφεται..

    να 'σαι καλά υπέροχο κορίτσι:*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως απλώς δεν τον ένοιαζα πια... Τι να πω:)
      Καλό σου βράδυυυ!

      Διαγραφή
  3. Έχει πάρει ένα συγκεκριμένο φάρμακο που δε το ξέρετε εσείς οι γυναίκες και δυστυχώς για σενα είναι πολύ αποτελεσματικό!! :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποιο ειναι αυτό το εξαίρετο φάρμακο, να το μάθουμε και μεις;

      Διαγραφή
  4. Ίσως και εσύ για εκείνον έτσι να έδειχνες, ποιος ξέρει; Αυτό που βλέπουμε δεν είναι πάντα κι αυτό που υπάρχει...
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το 'χω σκεφτεί αυτό... Έτσι είναι!
      Καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
  5. Αγαπώ το blog σου ρε ροκμαντικ! :3

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...