Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Freek



Ξέρω πως δεν νοιώθει κάτι βαθύ για μένα. Και δεν ξέρω γιατί αυτό με πειράζει τόσο, αφού ούτε εγώ νοιώθω. Δεν είμαι μοναδική γι'αυτόν, μήτε αυτός για 'μένα. Λογικό. Δυο νύχτες περάσαμε όλες κι όλες μαζί...
Μα ήταν όμορφες, το θυμάται! Κι εγώ το θυμάμαι, -ίσως πιο πολύ απ'ότι αυτός.
Και τελικά, δεν ξέρω αν θέλω εκείνον, ή τις στιγμές. Μάλλον και τα δύο.

Δένομαι εύκολα, λες. Αλήθεια είναι... Αλλά ξέρεις, έτσι επιζώ.
Φεύγουν γρήγορα, φεύγω γρηγορότερα, και μένουν σκιές... Μικρές, μικρές ιστορίες που η καθεμιά έχει τα βάσανά της, αποτελούν την καρδιά μου. Βολεύει αυτό...
Αλλά φύγαμε απ' το θέμα.

Μου 'πες πως σ'άρεσε η ψυχή μου. Εγώ απάντησα πως μ'άρεσαν τα μάτια σου. Αλλά δεν κατάλαβες πως στα μάτια σου ανακάλυψα το πιο θλιμμένο, περίεργο σύμπαν...

7 σχόλια:

  1. Πόσο όμορφα περνάς όταν το ζεις αυτό, αλλά μετά μένεις να αναρωτιέσαι αν άξιζε, μόνο και μόνο γιατί ο αποχωρισμός κρατάει περισσότερο από τον έρωτα...

    Carina

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω... Με συναρπάζει ο πόνος που ακολουθεί τον έρωτα. Επιβεβαιώνει πως έζησες κάτι πανέμορφο!

      Διαγραφή
    2. Σωστό και απόλυτα ρομαντικό!
      Στα plus του αποχωρισμού η έμπνευση :)

      Καλημέρα!

      Διαγραφή
    3. Είμαστε ρομαντικές, τι να κάνουμε :)
      Έτσι είναι :)

      Διαγραφή
  2. ΑΧΧΧχχχ... πληγές που ξήνεις ... !!(σβήνω ,γράφω, θαυμαστικά , άραγε πόσα από αυτά χρειάζονται εδώ;;;;!)
    :*Γειά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήπως οι πληγές είναι ακόμα ανοιχτές...; :)

      Διαγραφή
    2. Μπα .. απλώς είναι αυτά τα αγκαθωτά σημάδια που αφήνουν
      τα βγάζεις , ρέει το αίμα για λίγο , ξαναστεγνώνει το αίμα κλείνει η πληγή ..με το σημάδι πάντα . Αλλά δε πειράζει χαίρομαι για τα σημάδια μου !!!!! :D Καλό χάραμα

      Διαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...