Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

"I like your soul"



Πώς αντικρίζεις έναν άνθρωπο που ξέρεις πως δεν θα ξαναδείς; Και τι γίνεται όταν ήδη του έχεις δώσει ένα κομμάτι σου, κι εκείνος ένα μέρος των ψιθύρων του;
Τα μεγάλα λόγια θα ήταν ανόητα, χωρίς σκοπό και όφελος.
Ή μήπως όχι;
Ίσως, αν δώσεις το καλύτερο "εγώ" σου στον άλλον για να το φυλάξει μεσ' το χρόνο, θα καταφέρεις να χτίσεις μια σχέση, πάνω σε ενθυμίσεις δε, χωρίς διαβρώσεις δε.
Όμως, πραγματικά, πώς κοιτάς κάποιον στα μάτια, ξέροντας πως το "αντίο" σας θα είναι οριστικό;
Υποθέτω τότε σνυδειδητοποιούμε το πόσο ελάχιστες είναι οι υπάρξεις μας και πόσο εύθραυστες στο χρόνο...

Και πόσο αδιάβροχα τ' αντίο...

8 σχόλια:

  1. Υπέροχο !!!!!!
    Άνοιξα την ανάρτησή σου και μπήκε το κομμάτι από άγνωστο χειμώνα ,πόσο ωραία ταίριαξε .. Φιλιά :)
    Στο καιρό της σιωπής ~μυστικό πριν κοιμηθείς ~τραγουδώ για να ξεχαστείς` το λευκό μιας μαύρης ψυχής ~ Σ'αγαπώ παντού να το πείς ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε κοίταξα στα μάτια αυθόρμητα κι αληθινά, σε σιωπηλούς καιρούς με συναισθήματα νεκρά...

      Ταίριαξε πράγματι! :)

      Διαγραφή
    2. Ο αγαπημένος μου στίχος ^_^ Καλημέρα *

      Διαγραφή
  2. ολα τ αντιο ειναι βρεγμενα να το ξερεις
    δε στεγνωνου ποτε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εύθραστες στον χρόνο με ευάλωτο ψυχισμό..καταθέτεις ψυχή εδώ..κι αυτό μετράει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ποσο εντονα βιωνεις αυτο που γραφεις εδω? Πραγματικα πρωτογνωρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...