Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Η τρέλα μου



Κοιτάω πίσω στο χειμώνα, και όλα είναι γκρίζα. Πονεμένα, ίσως.
Κουκούλες για να με προστατεύσουν απ' το κρύο, κίτρινος αστικός φωτισμός να με κουράζει καθώς γυρνάω αργά απ'το φροντιστήριο, μουσκεμένα παπούτσια...
Με θυμάμαι να διαβάζω γυμνή, ενώ έξω ακούγονταν κεραυνοί/ Την οικογένειά μου γύρω από το τζάκι να συζητάει... Μεσημέρια όλο βιάση με μισό πιάτο φαΐ και αυτό γεμάτο άγχος να προλάβω. Να προλάβω... Να προλάβω...
Τσακωμοί έως κλαμάτων με καθηγητές, και άκυρα ξεσπάσματα συνειδητοποίησης της σαπίλας του συστήματος. Αρχαίες κλίσεις, παραγοντοποίηση, ισπανικά... Όλα ένα κουβάρι. Και όλοι να περιμένουν κάτι από μένα! Ένα όμορφο κείμενο, έναν καλό βαθμό, συνέπεια, διάβασμα, σωστή διαγωγή, αποφάσεις...
ΜΑΛΑΚΙΕΣ.
Κι όμως, να συνεχίζω να λέω πόσο όμορφη είναι η ζωή και πόσο γλυκός ο δρόμος...

11 σχόλια:

  1. Καπως ετσι συνεχιζουμε ολοι παρα τις μικρες αντιξοοτητες...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ζω όλο αυτό περιέγραψες... και το θέμα είναι πως έχω χάσει την υπομονή μου και είναι ακόμα 5+ μήνες..
    σε φιλώ:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ισπανικά βλέπω!!τι εχετε πάθει πια ολες με αυτή τη γλώσσα;;;

    Ούτε πανελλαδικές να δινες!!χαλαραααααα!!!Κόψε το φροντιστήριο,άχρηστο είναι έτσι και αλλιως!Πεταμένα λεφτά!Αντε,αντε!:p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ μάθαινα πριν γίνει κουλ:Ρ

      ΓΑΜΑ ΤΑ! Καλά δεν ισχύει πάντα για τα φροντιστήρια, δυστυχώς...

      Διαγραφή
  4. Δύσκολες εποχές...κι όμως επιβιώνουμε! :)
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι γεγονός πως αυτή η πίεση, δίνει μπόλικη τροφή στη σκέψη..
    Καλό βράδυ!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...