Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Επισκόπηση

Η χρονιά ξεκίνησε μ'ένα χωρισμό. Η σκιά που επέφερε σ'αυτόν και στους γύρω μου, όμως, δεν έδειχνε να αγγίζει εξίσου κι εμένα. Ένιωθα ελεύθερη.

Η αίσθηση του καινούριου δεν άργησε να έρθει. Του εντελώς καινούριου. Έγινα Λολίτα για ένα μεσημέρι. Ένα ηλιόλουστο πρωινό του Ιανουαρίου, όπου πραγματοποίησα ό,τι ευσεβή πόθο είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Τακτοποιημένο σαλόνι και χαλαρωτική μουσική από ένα ξεχασμένο λάπτοπ, ευήλιο δωμάτιο με μαλακό στρώμα και ανοιχτά χρώματα στους τοίχους, ντουζ γεμάτο υδρατμούς και μια προτομή κάποιου αρχαίου.

Πάει κι αυτό όμως. Γρήγορα, βιαστικά. Ναι, βιαστικά. 

Κι ύστερα... Ύστερα κλάματα. Όχι για την απώλεια του καινούριου -που πλέον ήταν παλιό- μα για τις βαριές κουβέντες που ο τότε εαυτός μου άκουγε απ'το στόμα ενός άλλου... και εκλάμβανε ως σωστές. Η φωνή του ήταν μονόδρομος για μένα. Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει. "Ό,τι πει αυτός...". Ένα πλάσμα με μυαλό μετατράπηκε σε φερέφωνο, σε άβουλη μαριονέτα... Χάσιμο χρόνου, παρ'όλα αυτά; Όχι.

Εξάρχεια. Εξάρχεια. Εξάρχεια. "Ελεύθερος Τύπος".

Ο κόσμος της αποκτά σάρκα και οστά μπροστά μου.

Αντιφασιστική συναυλία. Χάσιμο. Η άσχημη μεριά του χάους -του μυαλού της, και της Αθήνας. Δυο πράσινα μάτια και ένα handmade φουλάρι όμως σώζουν την κατάσταση.

Ξαφνικά αγαπώ τ'αρχαία (θέλω δε θέλω).

Χορός στο Πανεπιστήμιο -βρισκόμουν στον ίδιο χώρο με τα άτομα της μελλοντικής μου ευτυχίας, μόνο που δεν το ήξερα, δεν τους ήξερα, δεν ήξερα.

Αλλαγή. Από... από... από μένα;

Χάος (κι αλλο χαος).

Και... Το Ξεκλειδωμα. Το μοναδικο, το ένα. Το Ξεκλειδωμα... Και μετά μπέρδεμα. "Τετράγωνες σκέψεις". Τίποτα δεν αλλάζει, τα πάντα τρέχουν όμως.

Η λίμνη έγινε έρωτας. Πάθος. Καύλα. Ανάγκη. Αγάπη. Τρέλα. Ματιές. Τούμπαλιν...

ΑΣΠΡΟ

Γόπες και ακτινίδια... α και ανασφάλειες. Και ταραχή.

Σημειώματα και μηνύματα για καλημέρα -τι άλλο ζητάω, επιτελους;

Ε Κ Ε Ι Ν Η ελαβε το μηνυμα. ΤΟ ΕΛΑΒΕ. Ξερει! Ξερει οεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

Κλαμα. Πονος στο στηθος. Αρρωστια. Ξεσπασματα. Θυμος. Κτητικοτητα. Παρανοια. "ΜΟΥ"
Και ηρεμια...

Ο Ζορζ. Τι περιμενα απ'αυτον, αραγε; Ιδεα δεν ειχα. Ηταν όμορφος ομως, πολυ ομορφος. Και;

Η αρχη του Μη Ημερολογιου. Ηλιος...

Αγγελακας. Μιρκι. Ζορζ. Χτυπηματα... Αιωνια καλοπεραση. Ηλιθιες ατακες. Βλαμμενη αμηχανια. Χορος. Και πρωινη ξεκουραση πανω στο στηθος του.

Και... Παρελθον. Τιποτα δεν ειναι οπως το χειμωνα, δυστυχως.

ΓΑΜΙΟΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΚΑΣΤΕ ΠΙΑ!

Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare

Το κυνηγι της τυχης και του ρομαντισμου ξεκιναει... ΑΠΟ ΤΩΡΑ!

Μεσημερια ολο ηλιο. Τι υπεροχα χειλη που εχει...

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΜΟΥ;

μπουκοφσκυ, γαμιεσαι ρε.

Νοιωθουμε ζευγαρι... Ζευγαρι!

Εξετασεις. ΑΓΧΟΣ αγχος α γ χ ο ς.

Τα πρασινα ματια επιστρεφουν για να διαλυσουν την κατασταση. Ψυχεδελεια και χυμος πορτοκαλι.

Πρωτο Πληγμα Μισους. Ναι.

Και υστερα... Φιλια Με Εκεινη Που Ξερει. Στοργη.

ΕΡΤ. Αλληλεγγυη. Ωρες πανω στα γρασιδια. Χαχ.

Το κενο μου καλοκαιρι ξεκιναει. Παμε!

Τρεις μηνες συναυλιων και συνανστροφων πολλες φορες διχως νοημα. Γελαω και κλαιω μαζι.

Κρητη. Διαβασμα.

Χωριζω. ΠΕΤΑΩ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ.

Μπαινω. Λατρευω τη βροχη.

Ερωτευομαι τα δαχτυλα του. Τις μπουκλες τους. Τον ΝτεΝιρο του.
Εμετοι. Εξομολογησεις. Το χρονικο μιας αγριας θλιψης. Αουτς.

Και μετα... τελος. Απλα τελος. Κλεινω τα ματια και τον σκεφτομαι, μα αυτο ηταν. Τελος.

Και υστερα, σειρα εχει ο ρεμπετης. Ο ρομαντικος ρεμπετης. Που τον λατρευω γιατι μου δινει κατι που ψαχνω και χρειαζομαι, παίρνοντας μου το πισω την ιδια στιγμη. Με μισω, τον μισω. Δεν ξερω!


Ομως... ειναι αυτη εκει. Παντα ειναι εκει, και παντα ειμαι δω. Και την αγαπω, γιατι ειναι αυτη. Και ας μενει εκει. Και ας μενω εδω.  

3 σχόλια:

  1. Η πιο ωραία επισκόπηση !!!!!
    Το κυνήγι της τύχης και του ρομαντισμου ..έχει ήδη ξεκινήσει και σε περιμένει !
    Φιλιά πολλά ,να προσέχεις ^_^

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα έχω ανάγκη να την κάνω :)
      Το ξερωωω! Ειμαι ηδη εξω και παιζω!
      Φιλάκια, κι εσυ!

      Διαγραφή
  2. ερωτεύομαι τα δάχτυλά του,τις μπούκλες του,τον Ντενίρο του....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...