Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Η μαύρη εστία



Είναι ένα άδειο δωμάτιο.
Άδειο, και γεμάτο ανθρώπους.
Κρύο. Τέσσερις ψηλοί τοίχοι. 
Ένα καλοριφέρ, πιθανότατα αναμμένο.
Ένας πράσινος πίνακας. Θρανία.
Μια ταινία προβάλλεται στον τοίχο.
Κρύο.
Τα παράθυρα αμπαρωμένα. Απ' τις χαραμάδες των παλιών, ξύλινων πατζουριών μπαίνει ο χειμωνιάτικος ήλιος.
Κρύο.
Άλλη μια ψυχή ανάμεσα στις άλλες.
Τι σημασία έχω;
Το πουλόβερ μου έχει τρύπα, θέλει μπάλωμα. Η ταινία παίζει...

Ξαφνικά, μια εστία ανάβει.Φλόγα μικρή, μα ικανή να θερμάνει όλο το κτήριο. Φως απλώθηκε. Θαλπωρή σκορπίστηκε στον αέρα. Το οξυγόνο πολλαπλαστιάστηκε. 

Η εστία είχε ανάψει. Τίποτα δεν ήταν πια κρύο...

2 σχόλια:

Ένα τσιγάρο δρόμος...