Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Γράμμα #3000



Αν πραγματικά νομίζεις πως τ' οτιδήποτε στη ζωή είναι δίκαιο, είσαι γελασμένη.
Η μικροσκοπική σου ύπαρξη νομίζει πως θα βρει τον τρόπο να πάρει όσα της αξίζουν, ε; Καημένο παιδί...

Μη ζητάς δικαιοσύνη από κάτι τόσο τεράστιο όσο το σύμπαν.
Μην ψάχνεις γι' ανταπόκριση από κάτι τόσο μπερδεμένο, όσο ο άνθρωπος.

Η ζωή δεν έχει να κάνει με το κάρμα. Όλα αφήνονται στην τύχη τους. Εδώ δεν παίζουν δικαστήρια. Πορεύεσαι μόνη σου. Όλοι πορεύονται μόνοι τους.
Κι όσα μας συμβαίνουν, δεν είναι τίποτα παρά αποτελέσματα των επιλογών μας, και των αντίστοιχων πράξεων των άλλων.
Πίστεψες έστω και για μια στιγμή πως θα μπορούσαμε να είμαστε μαριονέτες; Όχι.
Κανείς δεν παίρνει αυτά που πρέπει να πάρει, που λέει και το τραγούδι.
Deal with it. 

1 σχόλιο:

  1. Επειδή ακριβώς αυτός ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος, θα μπορούσε να πει κανείς πως. ναι, ισχύει αυτό που λες. Από την άλλη, αν παίρναμε πάντα αυτά που θέλαμε, θα είχε ενδιαφέρον η ζωή μας; Αν τα πάντα μας προσφέρονταν στο πιάτο, τότε το πιθανότερο θα ήταν να κυριαρχούσε η στασιμότητα στη ζωή μας. Κι αυτό δεν θα ήταν καλό, σωστά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...