Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Pinned thoughts

4.12.13




Μια ερώτηση φλεγόμενη, που φοβάμαι να ψελλίσω.
Λόγια που παίρνει ο αέρας τα πρωινά, και αφού τα στροβιλίσει, τα παρατάει στο κρεβάτι μου τα βράδια.

"Τι θες από μένα;"

Οι απαντήσεις αλλάζουν κάθε χάραμα. Καμιά θεωρία δε στεριώνει πάνω από μια ημέρα.
Ρευστότητα.

Είμαι μια μαριονέτα.
Μια ξύλινη κούκλα στα χέρια ενός περαστικού.

Νοιάζονται οι περαστικοί;
Νιώθουν οι περαστικοί;

Το μυαλό λειτουργεί απλά, μα καταλήγει να παράγει σκέψεις περίπλοκες.
Ή απλώς δε θέλει να παραδεχτεί καταφανή πράγματα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...