Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Ένα βράδυ μακριά

Δεκέμβρης



Το μάλλινο πουλόβερ γλύστρησε πάνω στο γυμνό σώμα της με ευκολία.
Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη.
Όχι, δεν της πήγαινε. Κι όμως, του έβρισκε κάτι χαριτωμένο.
Έκανε μια στροφή και ξανακοίταξε το είδωλό της. Μια σκέψη πέρασε απ'το μυαλό της.
Λες και για μια στιγμή, το πουλόβερ ανήκε σ' αυτόν. Μόλις είχε ξυπνήσει, κι έκανε κρύο. Το βρήκε πεταμένο δίπλα στο γραφείο του. Πατώντας στις μύτες των ποδιών της, άρχισε να χορεύει. Ήταν μια μικρή, άγαρμπη μπαλαρίνα.


ΞΥΠΝΑ

4 σχόλια:

  1. Διάβαζα αυτό ενώ άκουγα το τραγούδι "Κρουέλα Ντε Βιλ" και φαντάστηκα πως η "μικρή άγαρμπη μπαλαρίνα" που λες, χορεύει με background αυτό: http://youtu.be/acXUAe31FVU ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εμένα μου αρέσει πολύ όταν γίνομαι άγαρμπη μπαλαρίνα πάντως :)
    Φιλί μεγάλο κοριτσάρα μου ;-)
    Y.Γ. Δε σου έχω πει ποτέ,πως όποτε μπαίνω στο blog σου,μένω κάμποση ώρα μετά που διαβάζω,λόγω των τραγουδιών σου που θέλω να ακούω...έφτασε η στιγμή να το μάθεις,μήπως με πατήσει λεωφορείο αύριο και δεν έχω προλάβει να στο πω :p
    Mάκια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει μια περίεργη πλάκα, η αλήθεια ειναι...
      ΥΓ.: Να 'σαι καλά ρε κορίτσι! Έρχεται και ανανέωση, σύντομα ευελπιστώ...

      Φιλί!

      Διαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...