Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Σου είπα

Δεν καταλάβαινε τον εαυτό της. Αδυνατoυσε.
Αφού πονούσε! Γιατί το έκανε αυτό;
Οι πληγές ακόμα ανοιχτές. Κι όμως, το μαχαίρι με το αλάτι έκαναν καλά τη δουλειά τους.
Όσο έτριβε τις πληγές, τόσο αυτές μάτωναν. Ξανά και ξανά.


Ω ΑΝΟΗΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ,
ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...