Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

1/2/2014



Η Βουλή φωτισμένη.
Ο ήχος απ' τα ξύλινα παλούκια που ακουμπάνε την άσφαλτο, οι μαυροκόκκινες στον αέρα να κυμματίζουν, νέα παιδιά παντού... Μπάτσοι παντού.

Δύο ομάδες. Ένας πόλεμος. Μία πάλη ιδεών, που ξετυλίγεται σαν το πιο επικίνδυνο ανθρωποκυνηγητό.

Βλέπω το Σπύρο να με χαιρετά από μακριά. Το πρωί καθόμασταν στο ίδιο τραπέζι συζητώντας. Φορούσε τζιν και καρό πουκάμισο. Τώρα έστεκε δίπλα μου με φόρμα και αντιασφυξιογόνα μάσκα. Έμοιαζε ψηλότερος...

Ώρα αργότερα, βρισκόμασταν πάνω στην Πανεπιστημίου μιλώντας για ένα περιστατικό που μόλις είχε συμβεί. Χαλαρωμένα αντανακλαστικά.

Ένας κρότος ακούγεται λίγα μέτρα πίσω μου, και φωνές πλυμμηρίζουν τον αέρα. Τον πιάνω από το χέρι και τρέχουμε. Περίπου χίλια άτομα κατηφορίζουν την πλατεία Συντάγματος. Ο λαιμός μου καίγεται. Κάποιος μου δίνει ένα πακέτο χαρτομάντηλα. "Βρεξ' τα και δώσε και στο παιδί δίπλα σου". Ήξερα πως δε θα έκαναν δουλειά. 

Είμαστε στην αρχή της Μητροπόλεως. Φωνές παντού. 
"Μυρίζει μπαρούτι..."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...