Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

(Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)


Καθώς το πρόσωπό του συσπαζόταν από την ηδονή
και αποκτούσε την κενότητα που μόνο η ευχαρίστηση μπορεί να προσφέρει,
ήξερα κιόλας πως
λάτρευα κάθε σπιθαμή της έκφρασής του
Και πως
το πρόσωπο αυτό 
ήταν το αγαπημένο μου, απ' όλα τα πρόσωπα
Ήξερα, επίσης, πως δε θα δίσταζα
στιγμή
να τον ξαναγνωρίσω απ'την πολύ αρχή εκείνη
Τότε που κοιτάζαμε το φεγγάρι
και ο ένας μύριζε τον άλλο
πνίγοντας κάθε ίχνος πάθους
μέσα σε υποκρισία
και βίαιη ηθική

6 σχόλια:

  1. αυτές είναι γλυκές στιγμές που αξίζει να θυμόμαστε.
    καλή Χρονιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι μικρές, (ναι, μικρές) γλυκές στιγμές που μένουν.
      :)

      Επίσης κορίτσι!

      Διαγραφή
  2. :ο ?!!!! οι τελευταίες τρεις γραμμές το απογείωσαν ... διάβασμα εις διπλούν `

    ;) καληνύύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαμογελάω με το όμορφο σχόλιο, αν μη τι άλλο :)

      Διαγραφή
  3. Διαβαζοντας το κειμενο σου επαιξε τυχαιο το "Στην Κ".... νομιζω λοιπον το σχολιο το εκαναν οι ιδιοι οι στιχοι! (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...