Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

1500



Μείνε εδώ.
Σφίξε με στην αγκαλιά σου και πες μου πως όλα θα πάνε καλά.
Ας γίνουμε αόρατοι. Το ξέρεις και το ξέρω πώς μπορούμε.
Έλα να περάσουμε πέντε μερόνυκτα μαζί -όχι δε θέλω πολλά, ένα κρεβάτι κι ένα παράθυρο αρκούν.
Γέμιζέ με με τον προστατευτισμό σου, και 'γω θα σε διαβεβαιώνω πως το σώμα μου έπαψε να φοβάται. Θα είσαι εδώ και δε θα πονάω.
Κι όταν όλα τελειώσουν, όταν η ουσία φύγει από μέσα μου, όταν η μήτρα μου επιστρέψει στην ουδετερότητά της και το κεφάλι σου φράξει καθετί αρνητικό, τότε θα σηκωθούμε, θα αγοράσουμε δυο μιλκσέικ φράουλα βανίλια, θα κάτσουμε στην άκρη του κόσμο (ή στο μπαλκόνι σου) και θα τα πιούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...