Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

πίσω μπρος



τότε που ξεψύχησε ένα σώμα λίγο παραδίπλα,
τότε ήμουν η παράξενη κοπέλα.
ο χειμώνας με έβρισκε με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι.
κάθε κυριακή. "πού 'σαι θανάση" έπαιζε. σιγομουρμούριζα.
τις έπαψα τις ταβέρνες, το κρασί.
κάποια πράγματα -σαν τη φωνή του- δε συνηθίζονται.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...