Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Άνωση





Δε διαφέρω απ' την πεντάχρονη εαυτή μου. Η πεντάχρονη εαυτή μου βέβαια δε θα άφηνε ακάλυπτα τα βυζγιά της. Δε θα έδειχνε τόσο όμορφη  με τα νερά να στάζουν στις ρώγες της.
Δεν ήμουν όμορφη. Ήμουν αισθησιακή.
Με χάζευαν. Έβγαινα απ' τη θάλασσα αργά, ώστε να μαζέψω τα θρασύτατα βλέμματά τους πάνω μου. Να τους νιώσω να θυμώνουν με τον αισθησιασμό μου.
Κι οι φλέβες μου κόχλαζαν.

Οι φαλλοί σας φοβούνται τα βυζγιά μου. Είναι καλοσχηματισμένα και όμορφα. Κι ας μην εξουσίασαν. Οι φαλλοί σας με ναρκοθετούν απ' την αυγή του κόσμου. Γι' αυτό είναι άσχημοι. Γι' αυτό δε με θέλουν ελεύθερη. Γι' αυτό με κοιτάτε με θυμό.

Έτσι κι εγώ βυθίζομαι στην άνωση. Κι όταν βγαίνω έξω, απ' τα μαλλιά μου κρέμονται ζωντανοί αστακοί.

Δε σας φοβάμαι.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...