Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Commandante Αλέξης και λοιπά ανέκδοτα




Θα έκανα άλλη μια κλασσική, βάσει προγράμματος, ανάρτηση, αλλά πήρα έμπνευση από μερικά σχόλια στο μπλογκ του Manolo, και είπα να πω και γω την άποψή μου εκτενέστερα.

Η εκλογική αποχή δεν αποτελεί απαραίτητα πράξη απολιτίκ ανθρώπου, ούτε δηλώνει πάντα ωχαδερφισμό και ουδέτερη στάση. Όταν συνοδεύεται από ιδεολογία, από σαφή ξεκαθάρισμα της θέσης, από αυτοοργάνωση, από αλληλεγγύη, από συμμετοχή σε δομές που υποθάλπτουν την κατάργηση του κράτους, από σύγκρουση με κάθε εξουσία (κυβερνητική και προσωπική), τότε είναι η καλύτερη απάντηση, είναι η καλύτερη μορφή "ψήφου" ενός πολιτικοποιημένου ανθρώπου.

Όταν δημιουργείς την έννοια της ελευθερίας μέσα στην ίδια σου τη ζωή, δύσκολα την αποχωρίζεσαι. Όταν βιάζεσαι να συναντήσεις στο δρόμο τη μυρωδιά του μπαρουτιού, της αδρεναλίνης και της βενζίνης, πώς θα κάτσεις μετά πίσω απ'το παραβάν να σταυρώσεις ψηφοδέλτιο, να αναθέσεις την τύχη σου σε χέρια τρίτων;
Αυτά τα ερωτήματα περνούσαν απ'το μυαλό μου όταν άκουγα άτομα που ασπάζονται τα ίδια ιδανικά με μένα να λένε πως θα ψηφίσουν (και όντως, ψήφισαν). Πώς, φίλοι μου, πιστέψατε πως τα πράγματα θα είναι καλύτερα με ένα κράτος που φοράει μάσκα αριστεράς; Ποια η διαφορά του ενός λύκου από τον άλλο; Θα παραμένεις ή όχι σκλάβος επιλογών 300 ανθρώπων; Δεν είναι οξύμωρο να επιλέγουμε τον δήμιό μας;

Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις πως η "αριστερά", ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας κάνουν να αισθανθούμε πιο ελεύθεροι. Η πραγματική καύλα βρίσκεται εκεί έξω, σε όλη τη διάχυτη αλληλεγγύη, σε όλους τους αγώνες που έρχονται, σε κάθε τρέξιμο στο δρόμο, σε κάθε μπατσοκυνηγητό.

Και αν ακόμη η επανάσταση και η Αναρχία φαντάζουν Ουτοπίες, νιώθω καλά ξέροντας πως παλεύω κάθε μέρα γι' αυτές. Ξέρω πως γίνομαι καλύτερη, πως ζυμώνομαι, πως το μυαλό μου πλάθεται και πως οι ίδιες μου οι πράξεις καλυτερεύουν τη ζωή μου και δείχνουν συμπαράσταση στη ζωή των άλλων. Και πως για πάντα, θα τρέφω μίσος, λύσσα και οργή για όποιον θέλει να πάρει την τύχη μου στα χέρια του.

A las barricadas, με ή χωρίς αριστερή κυβέρνηση.

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

(Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)


Καθώς το πρόσωπό του συσπαζόταν από την ηδονή
και αποκτούσε την κενότητα που μόνο η ευχαρίστηση μπορεί να προσφέρει,
ήξερα κιόλας πως
λάτρευα κάθε σπιθαμή της έκφρασής του
Και πως
το πρόσωπο αυτό 
ήταν το αγαπημένο μου, απ' όλα τα πρόσωπα
Ήξερα, επίσης, πως δε θα δίσταζα
στιγμή
να τον ξαναγνωρίσω απ'την πολύ αρχή εκείνη
Τότε που κοιτάζαμε το φεγγάρι
και ο ένας μύριζε τον άλλο
πνίγοντας κάθε ίχνος πάθους
μέσα σε υποκρισία
και βίαιη ηθική

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Παραισθησεις πυρετου, εσυ

Σε βλέπω στον υπνο μου και ξυπνάω ιδρωμένη, με την εικόνα σου στο κεφάλι μου. Χθες πριν κοιμηθώ με είχαν πιάσει τα κλάματα, τα μάτια μου πονούσαν. Τι να σου πω, μάλλον βοήθησε και ο πυρετός σε όλη αυτή την κατάσταση. Αλλά τα τελευταία εικοσιτετράωρα σκέφτομαι ένα πράγμα μόνο: πως δε θέλω να φύγεις. Αναρωτιέμαι αν νιώθεις όπως ένιωθες πριν ένα χρόνο.  Αναρωτιέμαι αν σου λείπω και γω καθολου μέσα στη βδομάδα.
Σχωρα με για τις ανασφάλειες μου. Ο Ζορζ λέει πως σκέφτομαι χαζά.  Και μάλλον έτσι είναι. Και τώρα που σου γράφω, πάλι ξεπηδούν εικόνες από όνειρα -αλήθεια, σε πόσα όνειρα να σε είδα τις τελευταίες ώρες;

Αν το διαβάσεις αυτό και αναρωτηθείς γιατί δεν επέλεξα να στο στείλω απευθείας, να ξέρεις πως νιώθω πλέον πολυ ευάλωτη. Δεν ξέρω τι κάνω λάθος μέσα μου.

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

...και όνειρα γλυκά



Τα  βράδια που άκουγε τη φωνή του
και πάσχιζε να τον κρατήσει άλλο λίγο στο ακουστικό
μπορούσε εύκολα να νιώσει 
το χέρι του 
να χαϊδεύει τους ώμους της.
Αισθανόταν, κιόλας, την ανάσα του
στο αυτί της. 
Έτσι, λοιπόν, μέσα από μια εξ αποστάσεως 
"Καληνύχτα"
κατάφερνε να βιώνει απ' την αρχή 
τη θέρμη του κορμιού  του
τα όνειρα
και τα φιλιά του.


Γι' αυτό πάντα να λέτε καληνύχτα.