Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Αόριστη επανάληψη στο παρόν-μέλλον





Γιατί μιλάμε;
Δε φτάνει που γεννηθήκαμε με προνόμια
που δεν τολμάμε να κοιτάξουμε στα μάτια
Ούτε που απλώνουμε τα ρούχα μας
και αγοράζουμε τα τσιγάρα μας
Η Δύση έγινε τόσο άπληστη
ώστε επιχειρεί να αφηγηθεί ιστορίες που δεν τις πόνεσε
-κι ας της ανήκαν.
Τα νερά γεμίζουν σώματα
που θα σαπίσουν απ'την υγρασία
αν δε φαγωθούν απ' τα ψάρια
Κι όλοι κλαίνε, δακρύζουν -στην καλύτερη
Στη χειρότερη, αλλάζουν κανάλι
Και στις δύο περιπτώσεις
ξερνάνε αθώωση
Την αθώωση του δυτικού
πολιτισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...