Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Σαν βγαίνει ο μπάτης





Το φως της μέρας θα ελαττωθεί.
Θα κλείσω τα μάτια και θα βγουν
βρεμένα βρέφη και γυναίκες και παιδιά.
Τα υγρά σώματά τους θα πέσουν πάνω στα δικά μας, και
θα σκύψουμε να προσκυνήσουμε για
πρώτη φορά.
Όχι τον άνθρωπο, ούτε κάποιον θεό ανεμοδάρτη
μα εκείνους και το ξεφτισμένο τους δέρμα.
Και θα ψελλίζουμε συγγνώμες για τα νεκροταφεία που γέμισαν
και το χρήμα που ξεχείλισε,
θα ντυθούμε με τα φλύαρα μαντήλια 
και με αίμα στις κλειδώσεις θα οδεύσουμε 
για τον πρέποντα θάνατο.
Ενάντια σ' αυτούς.

1 σχόλιο:

  1. Μπααα για αλλη μια φορα κροκοδειλια δακρυα θα σταξουμε! Δυστυχως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...