Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Σώσιμο




Το κενό πάντα θα υπάρχει
οσο το πάντα εμπεριέχει εσένα
Συγγνώμη, δεν είμαι απόψε εδώ για να σου σερβίρω πεταλούδες
-απόψε σερβίρω άβυσσο
για το χαμένο διαλεκτικό υλισμό
και για τον Σαρτρ
τον αναθεματισμένο
που έφυγε νωρίς
Όμως μεγαλώνεις
κι οι Τζόι Ντιβίζιον δεν αρκούν
κάθε νύχτα
πολλά δεν αρκούν
-κάθε νύχτα
για να σε αναστήσουν
Όμως μεγαλώνεις
και μαθαίνεις πως το καλύτερο
που μπορείς να κάνεις μετά από μεθύσι
είναι να ξεράσεις
και μαθαίνεις πως το καλύτερο
που μπορείς να κάνεις μετά την αλλοτρίωση που σου προσέφερε ο ναρκισσισμός σου
είναι να ψοφήσεις στο χαρτί
Γι' αυτό γράφουμε, μαντάμ
για να μας δαμάσουμε
για να μην πλουτίσουμε -κι άλλο- τη Φίλιπ Μόρις
για να πεθάνουμε αποκτώντας συνείδηση εαυτού
Έτσι, χωρίς υστεροβουλίες-
γράφω για να ψοφήσω, ρε αδερφάκι
και γιατί
θα 'θελα να άπλωνες το χέρι σου στα μέσα μου
και να ψυχανεμιζόσουν κάθε συγκρυό μου

Το πλησιέστερο τελείωμα
είναι τούτες 'δω οι συλλαβές
οι τόνοι, το συντακτικό
Απόγινα κι απόψε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...