Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Κούφια




Πενθώ απόψε
μεσ' το αδειανό μνήμα
και σώμα
γιατί 
με ονόμασαν Κασσάνδρα
-όμως το θάρρος να σκιστώ
εδώ σιμά σου
δεν θα το αποκτήσω.

Κι οσάν δειλή,
μικρή που είμαι
τώρα, τη νύχτα
το Ζέφυρο
τη θάλασσα
κάθε στοιχείο και στοιχειό
αυτού του κόσμου
προσκυνώ
και τάμα κάνω
εσένα να φυλάνε 
μόλις εγώ για άλλα μέρη εξοριστώ
για άλλους τόπους που πάντα κάτι θα θυμίζουν
μα πάντα θα 'ναι η ίδια ξενιτιά.

Κι ίσως τότε
μάθω γιατί τόσο αγάπησα
τη λέξη "λησμονιά",
όταν την αίσθηση της κλείδας σου
θα έχω πια ξεχάσει

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Σώσιμο




Το κενό πάντα θα υπάρχει
οσο το πάντα εμπεριέχει εσένα
Συγγνώμη, δεν είμαι απόψε εδώ για να σου σερβίρω πεταλούδες
-απόψε σερβίρω άβυσσο
για το χαμένο διαλεκτικό υλισμό
και για τον Σαρτρ
τον αναθεματισμένο
που έφυγε νωρίς
Όμως μεγαλώνεις
κι οι Τζόι Ντιβίζιον δεν αρκούν
κάθε νύχτα
πολλά δεν αρκούν
-κάθε νύχτα
για να σε αναστήσουν
Όμως μεγαλώνεις
και μαθαίνεις πως το καλύτερο
που μπορείς να κάνεις μετά από μεθύσι
είναι να ξεράσεις
και μαθαίνεις πως το καλύτερο
που μπορείς να κάνεις μετά την αλλοτρίωση που σου προσέφερε ο ναρκισσισμός σου
είναι να ψοφήσεις στο χαρτί
Γι' αυτό γράφουμε, μαντάμ
για να μας δαμάσουμε
για να μην πλουτίσουμε -κι άλλο- τη Φίλιπ Μόρις
για να πεθάνουμε αποκτώντας συνείδηση εαυτού
Έτσι, χωρίς υστεροβουλίες-
γράφω για να ψοφήσω, ρε αδερφάκι
και γιατί
θα 'θελα να άπλωνες το χέρι σου στα μέσα μου
και να ψυχανεμιζόσουν κάθε συγκρυό μου

Το πλησιέστερο τελείωμα
είναι τούτες 'δω οι συλλαβές
οι τόνοι, το συντακτικό
Απόγινα κι απόψε.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Ζητήματα





Έζησες τη Θλιβερή Ζωή
και τώρα θαρρείς πως η πλάση σού ανήκει.
Το χέρι έμαθε τις αυτόματες κινήσεις
πίσω - μπρος για το λεβιέ και το τηλεκοντρόλ
πάνω - κάτω για το βραδινό αυνανισμό.
Ο κόσμος σου
σαραντα - κάτι ίντσες
το μυαλό σου
το κόμμα
η ιδέα για το κόμμα
αυτό που ήταν κάποτε το κόμμα
η ψήφος
η δουλειά
οι επιθυμίες σου
όλα χαθήκαν
-κι η προσωπικότητά σου
μια εντεχνιάρα συχνότητα στ' αμάξι.
Εσύ
απείκασμα αγάπης, θυμού, γέλιου, πηδήματος, ηθικής
-απείκασμα.
Το "είναι" λοξοδρόμησε
κουτρουβάλησε
κουτρουβαλάει
έσβησε για πάντα.
Εσύ
καρτερείς να πεθάνεις
ήσυχα
με σεβασμό
και μια καλή κηδεία
-κι αποζητάς να μας τραβήξεις μαζί σου
αγκαλιά στην κάσα
να ψοφήσουμε δίπλα στο ήδη σαπισμένο σου σώμα

Ανθρωπάκι
δε φοράω πλέον αλυσίδες
έχω ξεσκίσει το φίμωτρο
και σε περιμένω στην κάτω γωνία.