Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Πάλι απέφυγα






Ένα τίναγμα αρκεί
για να 'σαι ξανά αθώα
No evidence, sir
Μόνο που το ταβάνι είναι λευκό
η πόρτα λευκή
η ταπετσαρία κιτρίνισε και
η εφηβεία μου χύθηκε πάνω τους
Συγγνώμη, δεν ήθελα να λερώσω
όμως το μυαλό αφήνει σημάδια
οι νύχτες μώλωπες
οι τσάρκες γέλια
ο δρόμος προβλήματα στο αναπνευστικό
Κι εγώ ήθελα να τα κρατήσω όλα τούτα
για μέρες σαν κι αυτή
που θ' αναπολώ
προσδοκώντας το "ξανά"

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Μένος





Μια μέρα θα έρθετε κλαίγοντας
γνωρίζοντας πως έχουμε νικήσει
Ο πόλεμος μαινόταν, κι εσείς δεν το προδώσατε
Μόνο αφήσατε εμάς,
αδύναμα, να το ψελλίσουμε
και να πεθάνουμε γι' αυτό
ως τρελοί, πια
πίσω από κάγκελα σοφρωνιστικών ιδρυμάτων
Όμως ήρθε η ώρα
ν' αντικρύσετε τους ανθρώπους
που πνιγήκαν εξαιτίας σας
ήρθε η ώρα
να δείτε τα πτώματα
που η ιστορία που γράφατε
άφηνε πίσω
Αν τ' αστέρια μιλούσαν
τι απαίσιες ιστορίες θα διηγούνταν;
Πολιτική -αισχρή λέξη, νούμερο ένα
Θάνατος -αληθινή λέξη, νούμερο δύο
Θανατοπολιτική
κι εμείς ν' απαιτούμε, να κλαίμε για τις ζωές που καταστρέψατε
κι έτσι να καταστρέφουμε
και τις δικές μας ζωές
Μαμά Δημοκρατία
το μεγάλο πλυντήριο
Σάπια κοινωνία
των κιτρινισμένων οδόντων
Ήρθε το τέλος σας
Οι μέρες σας μετρήθηκαν
γυρνάνε προς τα πίσω
Κι αλήθεια, κανένας θάνατός σας
δεν θ' αρκεί
Μόνο θα 'πρεπε να σας ανασταίνουμε
ξανά και ξανά
μέχρι ο ήλιος να καταπιεί τη γη
Να σας ανασταίνουμε δεσμώτες στον Καύκασο
ξανά και ξανά
μέχρι να δείτε την ευτυχία μας να σας λαμπαδιάζει