Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Έχω μια ιδέα

Η λίμνη ξεράθηκε, πριν καν γεμίσει
Και οι χάρτινες βάρκες χάθηκαν
Και τα πρόσωπα σκλήρυναν,
τα σαγόνια επέστρεψαν
και τα μάτια σκούριασαν.
Από αδιαφορία
και δύναμη
και ηρεμία.
Ο κήπος μαράθηκε ενώ
βρώμικες αντανακλάσεις
τον τριγυρνούσαν.
Τα πνεύματα κοιτάχτηκαν και πήγαν για ύπνο.
Δεν πέρασαν από τον κήπο.
Ούτε εμείς περάσαμε,
ούτε κανείς δικός μας.
Τρίγωνα και τετράγωνα εκτοξεύονται
ενώ η ασυμμετρία φθίνει ενοχλητικά
Η κουκουβάγια σταμάτησε τον ενοχλητικό της ήχο.
Παρέμεινε περήφανη
Σπιλώνοντας την καλοσύνη
και χλευάζοντας την επανάσταση του 2 και του 19
Ένα ρολόι πάει προς τα αριστερά
δείχνοντας τα σωστά και όχι τα λάθος
-όπως πολλοί θα πίστευαν.
Η σιωπή προσφέρει οργασμό
ενώ ηλεκτρόνια και γαλάζια μάτια
τρέχουν. Τρέχουν τρέχουν.
ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΤΙΚ ΤΟΚ.
Και κάποιος φωνάζει :"Όχι, τώρα είναι η αρχή"

"ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΜΕ ΛΕΝΕ ΝΑΥΣΙΚΑ ΤΕΝΕΜΠΡΑΕ"
Έτσι δεν είπε και αυτή;

5 σχόλια:

  1. Εμ, είναι δικό σου;; Γιατί αν είναι... ΓΟΥΑΟΥ! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δικό μου είναι. Απλά μια στιγμή αδυναμίας εν ώρα μαθήματος.

      Διαγραφή
    2. Αυτά είναι παιδί μου, δώσε αξία στο μάθημα!

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ με την προλαλήσασα!!! ουαου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ένα τσιγάρο δρόμος...