Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Αντελήφθην





Αυτά τα βράδια
δεν βγαίνουν νεράιδες
ούτε οι θεοί σού κάνουν καμιά χάρη.
Αυτά τα βράδια
η ώρα περνά
και ξημερώνει,
χωρίς να κοιμηθείς.
Αυτά τα βράδια,
γράφονται εκείνες οι σκοτεινές ιστορίες
που σ' αρέσουν.
Τι μένει, δεσποινίς Βατόμουρο;
Η καταχνιά πλανεύει
όσους έχουν μυαλό να
την αφουγκραστούν.
Όχι, δεν το ζητήσατε
but you joined the club
Τιμή σας, μαντμαζέλ
Τώρα καθίστε
πάρτε το χρόνο σας
-όλοι το κάναμε-
Η κατάρα είναι κοινή
και κρατάει χρόνια.
Βλέπετε, δεσποινίς Βατόμουρο
ούτε να ζήσετε,
ούτε να πεθάνετε μπορείτε.
Αυτοί είναι οι κανόνες.
Θα πλανάστε ως ύπαρξη,
προσπαθώντας να ισορροπήσετε
τα φροϋδικά σας συμπλέγματα
το φτηνό σας ναρκισσιμό
το φτηνό σας άρωμα
το διαρκές σας πάθος
και προπάντων
την ικανοποίηση των Άλλων.
Ώστε, καταλάβατε;
Εισπνεύστε, νιώστε την ανατριχίλα
Φυσικά, φυσικά -λίγο ρούμι ή κονιάκ
θα το χρειαστείτε
"Η κόλαση είναι οι Άλλοι"
-κι αυτό δεν είναι παρά το προοίμιο
Προχωρώντας, θα γίνεται δυσκολότερο
Θα σας βομβαρδίζουν σκέψεις και νότες
Το αίμα δε θα αρκεί,
μήτε το αλκοόλ
Κι όμως, προειδοποιώ
τίποτα δε θα σας σώσει, μαντμαζέλ
Τίποτα ζωντανό ή νεκρό
Διότι, όλα είναι κομμάτι
της ίδιας φαυλότητας
που λέγεται ζήση

Δεν γνωρίζω ποια μαύρη μάγισσα
σας κήδεψε σ' αυτόν τον τόπο
Όμως το προσδόκιμο ζωής
δεν έχει εξυψωθεί ακόμη
Μείον μια εκατοντάδα
-καλά είμαστε

Κι ως το Ευγενές Τέλος, τι;
Δεσποινίς Βατόμουρο,
αν γνωρίζαμε την κατάληξη
δεν θα παίζαμε το παιχνίδι
Το αδιέξοδο υπάρχει
στρυφογυρνά
μας φτήνει
μας ταπεινώνει
Κι εμείς εκπνέουμε
δάκρυα
δυστυχισμένα δευτερόλεπτα
γιατί,
είμαστε αδύναμοι, δεσποινίς
Στην αρχή πονάει
όπως οι δεσμώτες τυφλώνονται σαν αντικρίσουν το Αγαθόν
Μα κι ο Πλάτων, μαλακίες έλεγε

Δεσποινίς,
το ρεβόλβερ πάντα θα βρίσκεται
στο ντουλαπάκι του αμαξιού
σε περίπτωση που δεν αντέξετε το βάρος σας
Μα, ξανά
απλώς θα επαναληφθείτε απ' την ανάποδη
Να θυμάστε τους κανόνες
Καληνύχτα.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Πάλι απέφυγα






Ένα τίναγμα αρκεί
για να 'σαι ξανά αθώα
No evidence, sir
Μόνο που το ταβάνι είναι λευκό
η πόρτα λευκή
η ταπετσαρία κιτρίνισε και
η εφηβεία μου χύθηκε πάνω τους
Συγγνώμη, δεν ήθελα να λερώσω
όμως το μυαλό αφήνει σημάδια
οι νύχτες μώλωπες
οι τσάρκες γέλια
ο δρόμος προβλήματα στο αναπνευστικό
Κι εγώ ήθελα να τα κρατήσω όλα τούτα
για μέρες σαν κι αυτή
που θ' αναπολώ
προσδοκώντας το "ξανά"

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Μένος





Μια μέρα θα έρθετε κλαίγοντας
γνωρίζοντας πως έχουμε νικήσει
Ο πόλεμος μαινόταν, κι εσείς δεν το προδώσατε
Μόνο αφήσατε εμάς,
αδύναμα, να το ψελλίσουμε
και να πεθάνουμε γι' αυτό
ως τρελοί, πια
πίσω από κάγκελα σοφρωνιστικών ιδρυμάτων
Όμως ήρθε η ώρα
ν' αντικρύσετε τους ανθρώπους
που πνιγήκαν εξαιτίας σας
ήρθε η ώρα
να δείτε τα πτώματα
που η ιστορία που γράφατε
άφηνε πίσω
Αν τ' αστέρια μιλούσαν
τι απαίσιες ιστορίες θα διηγούνταν;
Πολιτική -αισχρή λέξη, νούμερο ένα
Θάνατος -αληθινή λέξη, νούμερο δύο
Θανατοπολιτική
κι εμείς ν' απαιτούμε, να κλαίμε για τις ζωές που καταστρέψατε
κι έτσι να καταστρέφουμε
και τις δικές μας ζωές
Μαμά Δημοκρατία
το μεγάλο πλυντήριο
Σάπια κοινωνία
των κιτρινισμένων οδόντων
Ήρθε το τέλος σας
Οι μέρες σας μετρήθηκαν
γυρνάνε προς τα πίσω
Κι αλήθεια, κανένας θάνατός σας
δεν θ' αρκεί
Μόνο θα 'πρεπε να σας ανασταίνουμε
ξανά και ξανά
μέχρι ο ήλιος να καταπιεί τη γη
Να σας ανασταίνουμε δεσμώτες στον Καύκασο
ξανά και ξανά
μέχρι να δείτε την ευτυχία μας να σας λαμπαδιάζει

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Κούφια




Πενθώ απόψε
μεσ' το αδειανό μνήμα
και σώμα
γιατί 
με ονόμασαν Κασσάνδρα
-όμως το θάρρος να σκιστώ
εδώ σιμά σου
δεν θα το αποκτήσω.

Κι οσάν δειλή,
μικρή που είμαι
τώρα, τη νύχτα
το Ζέφυρο
τη θάλασσα
κάθε στοιχείο και στοιχειό
αυτού του κόσμου
προσκυνώ
και τάμα κάνω
εσένα να φυλάνε 
μόλις εγώ για άλλα μέρη εξοριστώ
για άλλους τόπους που πάντα κάτι θα θυμίζουν
μα πάντα θα 'ναι η ίδια ξενιτιά.

Κι ίσως τότε
μάθω γιατί τόσο αγάπησα
τη λέξη "λησμονιά",
όταν την αίσθηση της κλείδας σου
θα έχω πια ξεχάσει

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Σώσιμο




Το κενό πάντα θα υπάρχει
οσο το πάντα εμπεριέχει εσένα
Συγγνώμη, δεν είμαι απόψε εδώ για να σου σερβίρω πεταλούδες
-απόψε σερβίρω άβυσσο
για το χαμένο διαλεκτικό υλισμό
και για τον Σαρτρ
τον αναθεματισμένο
που έφυγε νωρίς
Όμως μεγαλώνεις
κι οι Τζόι Ντιβίζιον δεν αρκούν
κάθε νύχτα
πολλά δεν αρκούν
-κάθε νύχτα
για να σε αναστήσουν
Όμως μεγαλώνεις
και μαθαίνεις πως το καλύτερο
που μπορείς να κάνεις μετά από μεθύσι
είναι να ξεράσεις
και μαθαίνεις πως το καλύτερο
που μπορείς να κάνεις μετά την αλλοτρίωση που σου προσέφερε ο ναρκισσισμός σου
είναι να ψοφήσεις στο χαρτί
Γι' αυτό γράφουμε, μαντάμ
για να μας δαμάσουμε
για να μην πλουτίσουμε -κι άλλο- τη Φίλιπ Μόρις
για να πεθάνουμε αποκτώντας συνείδηση εαυτού
Έτσι, χωρίς υστεροβουλίες-
γράφω για να ψοφήσω, ρε αδερφάκι
και γιατί
θα 'θελα να άπλωνες το χέρι σου στα μέσα μου
και να ψυχανεμιζόσουν κάθε συγκρυό μου

Το πλησιέστερο τελείωμα
είναι τούτες 'δω οι συλλαβές
οι τόνοι, το συντακτικό
Απόγινα κι απόψε.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Ζητήματα





Έζησες τη Θλιβερή Ζωή
και τώρα θαρρείς πως η πλάση σού ανήκει.
Το χέρι έμαθε τις αυτόματες κινήσεις
πίσω - μπρος για το λεβιέ και το τηλεκοντρόλ
πάνω - κάτω για το βραδινό αυνανισμό.
Ο κόσμος σου
σαραντα - κάτι ίντσες
το μυαλό σου
το κόμμα
η ιδέα για το κόμμα
αυτό που ήταν κάποτε το κόμμα
η ψήφος
η δουλειά
οι επιθυμίες σου
όλα χαθήκαν
-κι η προσωπικότητά σου
μια εντεχνιάρα συχνότητα στ' αμάξι.
Εσύ
απείκασμα αγάπης, θυμού, γέλιου, πηδήματος, ηθικής
-απείκασμα.
Το "είναι" λοξοδρόμησε
κουτρουβάλησε
κουτρουβαλάει
έσβησε για πάντα.
Εσύ
καρτερείς να πεθάνεις
ήσυχα
με σεβασμό
και μια καλή κηδεία
-κι αποζητάς να μας τραβήξεις μαζί σου
αγκαλιά στην κάσα
να ψοφήσουμε δίπλα στο ήδη σαπισμένο σου σώμα

Ανθρωπάκι
δε φοράω πλέον αλυσίδες
έχω ξεσκίσει το φίμωτρο
και σε περιμένω στην κάτω γωνία.


Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

Πλάι πλάι





Ήρθε κι έδεσε ο γαμημένος ο Τσαϊκόφσκι
Κοντσέρτο Νο1 "EN SI BEMOL MINEUR"
Κι ας είσαι εσύ "πιο μετά - μπαρόκ"
Δεσποινίς, μας γαμήσατε τον κόσμο
κι ούτε που το φχαριστηθήκαμε
Έτσι δεν είπες;
Χωρίς τσιγάρα
Με το δίσκο απέμεινα
και τον καταραμένο το Σίγκμουντ
καιρό τώρα
Τρεις βδομαδες -άλλοι άντεξαν λιγότερο
Όχι, η καρμανιόλα ηχεί always the same
και τώρα κάτι μου 'ρθε για την ποικιλότροπη
και πολύγλωσση έκφραση -θεά Γλώσσα
Α, γάμα το
"Γαμάω -ώ" συνηρρημένο της α' συζυγίας
Συχνή χρήση
Αγαπημένη χρήση
Δόλια χρήση
Όμως να που ο Πιοτρ Ιλιτς
απόψε γίνηκε πιο φίλος
και συνεχίζει -μονάχος- στο πικάπ
Κι αφού η βραδιά κυλάει μουσικώς
το μεσημέρι σαν ξαπόστασα μ' επισκέφθηκε ο Νικ Κέιβ
Έβαζε ποτό, ουίσκι, Τζακ μόνο
πίσω απ' τη μπάρα, τη γνωστή
"Heal!" φώναζε
"Heal, heal, heal!"
Ο Νικ Κέιβ σου πήρε τη θέση
-κάποτε θα συνέβαινε κι αυτό
Και το σύμπαν το παράλληλο
των άλλων
είναι το δικό μας το προσωπικό
Συνήθισέ το
Ίσως κι εγώ προλάβω να μάθω ως τότε.

Au rev... μπα, όχι, γάμα το κι αυτό.