Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

My "K" sister


Σήμερα συνειδητοποίησα πως δεν ξέρω καλά την αδελφή μου. "Μα, καλά, γίνεται να έχεις αδελφή που να μην γνωρίζεις;" θα με ρωτήσεις. Ε ναι λοιπόν, γίνεται! Οκ, δεν ζήσαμε και πολύ μαζί όμως...
Να ας πούμε, δεν ξέρω πώς πίνει τον καφέ της, πώς αντιδρά όταν χωρίζει, τι θα φορούσε σε ένα ραντεβού, ποιο είναι το αγαπημένο της τραγούδι, τι νούμερο μπλούζα φοράει και άλλα πολλά. Εντάξει, δεν μπορώ να πω, τα... βασικά, ας πούμε, γνωρίσματα του χαρακτήρα της τα έχω μάθει... Και έπειτα, το ότι δεν ξέρω και πολλά από τα χούγια της, δεν σημαίνει πως δεν την αγαπάω. Ίσα ίσα, τη θαυμάζω, τη λατρεύω. Την έχω σαν είδωλο, είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Με τρελαίνει ο τρόπος που χειρίζεται τις υποθέσεις και τις σχέσεις της με τους άλλους. Έχει τον τρόπο της για τα πάντα! Και... ξέρει να ντύνεται...! Ίσως ακούγεται ηλίθιο, όμως ξέρω πολλές κοπέλες στην ηλικίας της που ντύνονται σαν... "τσόκαρα" και έχουν την νοοτροπία μιας... χαζογκόμενας. Όχι, η Κορίνα δεν είναι έτσι... Καθόλου έτσι.
Μου θυμίζει αρκετά την Πολυάννα. Βλέπει τα πάντα θετικά και πάντα έχει μια λάμψη στα μάτια.

...Μην γυρίσεις. Θα έρθω να σε βρω εγώ...

Φ.