Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Κάλεσμα



Ζητώ κουράγιο.
Χαρίστε μου στιγμές... Λίγες στιγμές μονάχα, και ορκίζομαι, ναι ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ, να φτιάξω τέχνη. Λαμπερή, πολύχρωμη, ανώριμη, μαγική.
Στιγμές και γόπες.
Ζητιανεύω, το ξέρω, μα θέλω και να σας αγκαλιάσω.
Συμφιλιωθείτε με το παρελθόν σας και δώσε μου το να πλάσω.


Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Καθαρός ουρανός



Δεν είναι κάτι πεζό. Δεν είναι κάτι που θα μου τελειώσει.
Αν πάθει κάτι, αυτόματα παθαίνω και εγώ. Αν χαρεί, χαμογελώ.
Είναι από τα λίγα άτομα για τα οποία έχω νοιώσει κάτι δυνατό. Και όχι απαραίτητα ερωτικά.
Εννοώ... Όταν τα μυαλά χορεύουν, ποιος νοιάζεται για τις ορμές;
Μου εξηγούσε φυσική και εγώ του μάτωνα το χέρι. Σαν έκφραση λατρείας, καταλαβαίνεις.



Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Ζήσε



Έι ψιτ, φίλε. Μη σκέφτεσαι τετράγωνα.
Ζήσε. Όχι επειδή στο λέω εγώ -ποια είμαι εγώ;
Μα επειδή αξίζει.
Αλήθεια -το δοκιμάζω και πετυχαίνει! Σε κάνει να χαμογελάς -ξέρεις τι είναι το χαμόγελο, έτσι φίλε;
17 μυς κινείς, δεν είναι δύσκολο.
Δεν έφυγες;
...
Κρίμα.
Χόρεψε μόνος. Ή χαμογέλα σε αγνώστους -είναι μαγικό, φίλε...
Πήγαινε σε συναυλίες -όχι σε καθωσπρέπει συναυλίες, με τραγουδιστές ντίβες. Στις άλλες, τις πολύχρωμες.
Και διάβαζε. Όχι, μη σε παρακαλώ. Μη βαριέσαι. Τα βιβλία είναι όμορφα. Όλα τους, ακόμα και τα άσχημα, όμορφα είναι.
Ζήσε, φίλε.
Πήγαινε μια βόλτα. Πάρε το μετρό και κατέβα Σεπόλια. Ή περπάτα ως τα Εξάρχεια -ξέρεις να περπατάς, έτσι φίλε;
Δες και καμιά ταινία. Βοηθάει. Κάνε κάτι για πρώτη φορά, αλλά ποτέ για τελευταία.
Κορίτσι, μη βάφεσαι. Είσαι ΟΜΟΡΦΗ. Αν επιλέξεις έστω να το κάνεις, καν' το καλά -κίτρινες και πράσινες μπογιές σε όλο το πρόσωπο.
Αγόρι, γέλα. Δεν σε βλέπω να το κάνει ποτέ.
Ζήστε, και 'γω μαζί σας.
Αλήθεια, είναι ωραίο. Αλήθεια.


Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Xx



Αυτή η ξαφνική ευτυχία, που δεν θες τίποτε άλλο.
Όταν τα χαμόγελα αρνούνται να φύγουν, όταν η ψυχή νοιώθει ασφαλής δίπλα σε άλλες ψυχές, αυτό ονομάζω ζωή.
Ο χρόνος δένει. Πάντα δένει. Άλλοτε όμορφα, άλλο άσχημα. Και τα πάντα κάνουν κύκλο. Αλήθεια! ίσως δεν το πιστεύεις τώρα, μα... Αλήθεια.
Ίσως ο κύκλος κρατήσει αρκετά, μα τελικά θα κλείσει. Και ποιος ξέρει μετά;
Άλλος κύκλος.
Το να μοιράζεσαι συναισθήματα με τον άλλον, είναι πανέμορφο.
Μα το να μοιράζεστε αντίθετα συναισθήματα, είναι ακόμα πιο εκπληκτικό.

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

προπροπροπρο τελευταιο

0.11
Ποιον να πάρω; Ποιος δεν βαριέται να μ'ακούσει; Ποιος δεν κοιμάται; Μ'αυτά τα κριτήρια σου τηλεφώνησα. Εγώ στα μέσα νυχτερινού ξεσπάσματος. Εσύ ήρεμος. Τόσο ήρεμος, που για δευτερόλεπτα ηρέμησες και μένα.
Πώς στο διάολο το καταφέρνεις αυτό;
Άκουσες τις ανοησίες μου. Έπαιξες λιγάκι με τα νεύρα μου, μα με έκανες να χαμογελάσω τελικά. Και από μέσα μου να επαναλαμβάνω το πόσο τυχερή είμαι που δεν σ' έχασα τελείως.
Έχεις/είχες ποτέ εγωισμό;
Πώς το κάνεις;
Οι πράξεις και τα λόγια σου, δείχνουν τόσο ανιδιοτελή. Οι δικές μου πράξεις, τα δικά μου λόγια, πηγάζουν από ατόφιο εγωκεντρισμό. Θα παντρευτούμε όταν μεγαλώσουμε ε; Και ας με κοροϊδεύεις. Και ας με μισείς πού και πού.
Δεν κατάλαβες τι έκανες εχθές. Έβγαλες από μέσα μου τη σαπίλα. Έστω για λίγο... Και πίσω έμεινε κενό. Αυτό το κενό με κοίμισε γρήγορα.
Ο ύπνος μου ήταν αρκετά ταραγμένος. Κρίμα που δεν μπορούσες να κάνεις κάτι και για αυτό. Όμως και πάλι.
Έκανες πολλά χωρίς να το καταλάβεις.
Συγνώμη. Ευχαριστώ. 

Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

Unlocking



Ένοιωσα όπως νοιώθει μια πόρνη που ερωτεύεται, βρίσκει την αγάπη στο πρόσωπο ενός και μόνου άντρα. Αυτό ένοιωσα.
Και έκλαιγα, έκλαιγα. Αλλά ήταν χαρά και συνειδητοποίηση μαζί. 

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Έτσι απλά


Κάποιος μου χαμογέλασε.
Επιτέλους!
Πέμπτη βράδυ στου Ψυρρή.
Επιτέλους!
Τόσος μήνες μοιράζω χαμόγελα σε αγνώστους, με σκοπό να τους φτιάξω λιγάκι τη μουρτζούφλική τους μέρα. Και την Πέμπτη, έγινε. Κάποιος μου ανταπέδωσε αυτή την όμορφη έκφραση 17 μυών του προσώπου μας, και κατάφερε να με κάνει ακόμα πιο χαρούμενη.
Τι και αν δεν θα ξαναβρεθούμε;
Χαρίσαμε ο ένας στον άλλον δευτερόλεπτα ευτυχίας. Τι πιο μαγικό;

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Una pagina nueva



Αυτή είναι καινούρια σελίδα. Το υπόσχομαι, μου το υπόσχομαι.
Τέρμα τα ανόητα κλαψουρίσματα -βαρέθηκα το ψευτοδράμα στο οποίο νομίζω πως ζω.
Πλέον άσπρο. Και σκέψη.
Πίσω στα βιβλία μου. Και δουλειά με 'μένα.
Πρέπει, δεν πρέπει;
Ούτε μπριζόλα είμαι ούτε μαυρίλα διαθέτω στην τελική.
Στην υγειά της ροκ, της τζαζ, του τσαγιού με γεύση βύσσινο, της σοκολάτας, της συγγραφής και των βιβλίων μου. 

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Φως



Γιατί να στεναχωριόμαστε τις ηλιόλουστες μέρες;
Είναι πλασμένες από φως και ζέστη, δοσμένες κατευθείαν από τη φύση.
Γιατί όχι, οι συννεφιασμένες μέρες είναι δημιουργίες ανθρώπινες, αφού με τόσο θράσος εκτοξεύουμε καπνούς και μιζέριες στο άπειρο, μολύνοντάς το.
Γιατί να μην χαμογελάμε τις φωτεινές μέρες;
Να χορεύουμε να χορεύουμε να χορεύουμε.
Να σταματάμε τσακωμούς και αν δεν έχουμε όσα θα θέλαμε, δεν πειράζει:
έχουμε ήλιο.

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

24 πρωτου του 13

Είχε κυμματιστά μπορντό μαλλιά με πράσινες άκρες ως τη μέση. Πρόσωπο με έντονες γωνίες, καστανά μάτια και σκουλαρίκι κάτω από τα χείλη. Το περπάτημά της ήταν ελαφρώς άχαρο και η αύρα της είχε μια επιθετικότητα, ποιος ξέρει πώς την απέκτησε.
Για μένα, είχε μια παράξενη ομορφιά.
Για πολλούς άλλους, ήταν απλά περίεργη.
Το όνομά της, το μισούσα πριν τη γνωρίσω -μου θύμιζε μια μισητή παρουσία που ανεχόμουν επί 9 χρόνια.
Μα αυτά άλλαξαν όταν ανακάλυψα την ύπαρξη της!
Την πρώτη φορά που μου είπε "καλημέρα" και μου χαμογέλασε, τη λάτρεψα.
Και είχε και όμορφα μάτια...

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

"Σ' αγαπάς τόσο πολύ..."



-Και ποιος είναι ο στόχος μου;
-Μόνη σου το 'πες: να είσαι διαφορετική.
-Σωστά...
-...ναι μα τελικά καταλήγεις να είσαι σαν όλους τους άλλους. Κάνεις πράγματα που κάνουν οι "μεγάλοι", χωρίς να συνειδητοποιείς πως οι "μεγάλοι" ξέρουμε πως τα παιδάκια είναι εκείνα που μιμούνται τις συνήθειές μας.
-Ναι... Αλλά...
-Δεν έχει "αλλά". Αυτό.
-Δεν είμαι πόρνη.
-Σε 'μένα το λες; Εσύ να το πιστέψεις.
-Μα πριν δέκα λεπτά είπες πως είμαι.
-Εσύ θες να είσαι;
-Όχι.
-Τότε μην συμπεριφέρεσαι σαν μία!
-Δηλαδή, είμαι!
-Όχι.
-Τότε τι;
-Είσαι ένα ανασφαλές παιδάκι που συμπεριφέρεται σαν πόρνη.
-Θα αλλάξω.
-Το ξέρω. ...Πιέζεις τον εαυτό σου να είσαι ότι είσαι τώρα, φοβούμενη πως αν δεν είσαι, θα καταπιεστείς.
-Περίπου...
-Νομίζεις πως τώρα δεν καταπιέζεσαι;
-Και ο Α; Έχουν περάσει τρία χρόνια και ακόμα με βασανίζει η ιδέα του.
-Όταν σταματήσεις να μιλάς για τον Α, τότε θα σταματήσω να σε λέω πόρνη.
-Γιατί;
-Γιατί τότε θα είναι που θα έχεις ξεχάσει.
-...
-Με μισείς.
-...
-Με μισείς που σε φέρνω αντιμέτωπη με 'σένα.
-Ίσως λίγο. Μα πιο πολύ σ'αγαπάω.