Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

εγω κι εσυ κι ακομα παραπερα




Τις Κυριακές τα βράδια στρίβω τσιγάρο και ξαπλώνω. Χώνω τα πόδια μου κάτω απ' το πάπλωμα, εκεί που μέχρι πριν λίγο είχες τα δικά σου. Ανάβω το κόκκινο λαμπατέρ, τρίβω τα πόδια μου μεταξύ τους. Όλοι νομίζουν πως κοιμάμαι. Όμως, εγώ χάνομαι στη δίνη, τη ζάλη του τσιγάρου. Χάνομαι μέσα μου, χάνομαι για μένα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ένα τσιγάρο δρόμος...